Είμαι καλά

Είσαι καλά;
Οχι δεν είμαι, θες ν'απαντήσεις και δεν τολμάς να το πεις. Επειδή κανείς δεν θέλει ν'ακούσει πόσο άσχημα είσαι. Και προτιμάς την σιωπή. Σφίξε τα δόντια λοιπόν, άντεξε λίγο ακόμα. Θα περάσει αργά ή γρήγορα.

Είσαι καλά;
Πως βρέθηκε εκεί; Μιά φυσσαλίδα γεμάτη υγρό ανέβηκε από τον πνεύμονα κι' έχει σταθεί στον λαιμό σου. Δάκρυα είναι; Είναι οι ανάσες μου δάκρυα πιά; Η μήπως είναι αίμα;
Υπουλα παραμονεύει ο λυγμός στον φάρυγγα. Και περιμένεις να διογκωθεί η φυσσαλίδα. Αντε λοιπόν, σπάσε, περιμένουν μιά απάντηση, γιατί καθυστερείς;

Είσαι καλά;
Και θες να φωνάξεις την αλήθεια. Σε πνίγει το ψέμα αλλά πρέπει να προσποιηθείς. Μιά χαρά είμαι, και δεν έχεις κοροιδέψει κανέναν. Αλλά δεν σε νοιάζει.
Πιστεύεις πως στην ουσία κανείς δεν νοιάζεται. Από ευγένεια ρωτάνε όλοι. Και είναι και κάποιοι που δεν ρωτάνε καθόλου, από λεπτότητα δήθεν. Χαίρεσαι γι' αυτό. Είχες δίκιο στις κρίσεις σου. Κάτι αληθινό παρακαλώ. Εχω βαρεθεί τα ρηχά και τα ψεύτικα. Ουσία αλλιώς καθόλου.
Καιρός γιά ξεσκαρτάρισμα. Οι δύσκολες μέρες που σου ανοίγουν τα μάτια διάπλατα. Και βλέπεις τους άλλους όπως πραγματικά είναι, όχι όπως θα ήθελες να είναι. Οδυνηρές αλλά ουσιώδεις. Λίγη υπομονή ακόμα. Χαμογελάς αλλά μέσα σου ξέρεις πως σου έχουν ήδη τελειώσει τ' αποθέματα. Δεν ξέρεις πως αλλά θα τα καταφέρεις. Ούτως ή άλλως και να μην τα καταφέρεις, δεν σε πειράζει.

Οκτώβριος 2008

Από τα κοψοφλεδίκα που έγραφα απρέ λ' οπιτάλ που λένε κι' οι βάρβαροι.
Λοιπόν, είμαι καλά, μιά χαρά είμαι, και οι μολύνσεις περνάνε και η υγεία μου έχει σχεδόν επανέλθει σε φυσιολογικά όρια, και η αισιοδοξία επανέρχεται παρόλες τις ζημιές που μας άφησε ο χθεσινός χαλασμός που έγινε. (Μας πήρε πάλι ο αέρας και μας σήκωσε)
Απλά ήθελα να υπάρχει στο μπλογκ μου. Κάτι που πέρασε, ένα κομμάτι δικό μου. Της ζωής παράσημα που κρεμάμε στο στήθος περήφανοι που τα φέραμε πέρα ακόμα μιά φορά και δεν μας έστριψε. Η μήπως μου έχει στρίψει από καιρό και δεν το έχω πάρει χαμπάρι; :PPPP