Ο καιρός εξαίσιος, ήλιος δηλαδή, και η αγέλη βγήκε να περπατήσει. Ωραία μέρα να φωτογραφίσω ανεμώνες σκέφτηκα. Τελικά είχε πολύ φως.
Βρήκα όμως αυτά τα αριστουργήματα. Χρυσούν σάνδαλον Raphael μετά κόκκινου προς το περδικαλί (:PPP) καυτού σορτσακίου. Λοιπόν αν μάζευα όλα τα παπούτσια που έχω συναντήσει τόσα χρόνια στις παραλίες θα μπορούσα ν' ανοίξω μουσείο. Η κάτι πιό επικερδές, όπως ένα κατάστημα υποδημάτων. Οκαζιόν υποδημάτων ο Μονοσάνδαλος. Οπως είδατε έχω βρει και την επωνυμία.
Σταχτομπούτες και Σταχτομπούτοι ελάτε σε μας να βρείτε το ταίρι του παπουτσιού που χάσατε, γιατί από το άλλο ταίρι το πριγκηπικόν ντε, μην περιμένετε πολλά πράγματα. Δύσκολοι καιροί γιά πρίγκηπες, αυξήθηκε και η τιμή των καυσίμων, ανασφάλεια γιά το μέλλον, άστα να πάνε.
Εχωμεν και βατραχοπέδιλα όπως βλέπετε.
Αυτά που λέτε παιδιά μου. Και μπορεί ανεμώνες να μην βρήκαμε ωραίες γιά να φωτογραφίσουμε αλλά βρήκαμε μιά χλωρίνη χρώματος φούξια, που πολύ μας αρέσει, ε βουαλά!
Καλλιτεχνική η φύση του Ελληνα. Ολα θέλει να τα εξωραίζει. Εδώ λ'αρτίστ σκέφτηκε.
"Ολο πράσινο, πράσινο, ας πετάξω κάτι τις σε έντονο χρωματάκι, έτσι γιά να μην είναι μουντό το τοπίο βρε αδελφέ."
Πολύ μου αρέσουν τελικά αυτές οι εικαστικές παρεμβάσεις που κάνει ο άνθρωπος στο περιβάλλον.
Αντε πάω να φάω διότι εγυμνάσθην και ξελιγώθηκα από την πείνα. Σε δίαιτα πάλι. Τελικά τα κιλά από το κόψιμο του τσιγάρου κλείδωσαν στα +8 και πάτησα πόδι και είπα:
Τέρμα ως εδώ κτήνος, που δεν μπορείς να επιβληθείς στον εαυτό σου.
Και φτου πάλι από την αρχή. Οτι πήρα σ'ένα μήνα θα τα χάσω σε δυό στην καλύτερη περίπτωση. Αααααααχ.......
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου