definitely not my day

Asterix ο μάμ κακά και νάνι ή "κοιμάμαι όλη μέρα και μόνο κρεββάτι παρακαλώ"



Σελήνη η εντομολόγος (χάφτει και μύγες άμα λάχει)



Ινάνα η κυνηγός (the white hunter)

Εγερσις στις 6:30. Σηκώθηκα χαρωπή, είδα την μέρα να ξεκινά, πεντακάθαρος ουρανός, ωραία μέρα θα είναι σήμερα σκέφτηκα. Ναι καλά...

1. Το μενού της ημέρας συμπεριλάμβανε hard core sex. Μόνο που εγώ δεν συμμετείχα σ' αυτό, μα που πήγε το μυαλό σας, τα γατιά μου τα μικρά και πολύ μου την έδωσε. Είναι μικρούλα η Σελήνη μου, 7-8 μηνών, τι στην ευχή, κι' αυτό τώρα;

2. Ε ναι, κι' αυτό τώρα. Γιατί σήμερα πρέπει να κάνουμε ενέσεις στα σκυλιά που έπαθαν ψώρα. Τσιμπούρια δεν έχουμε, προλάβαμε φέτος βάλαμε αμπούλες νωρίς.

3. Η Ινάνα έχει πάθει παράκρουση, την έχει δει κυνηγός και εξαφανίζεται ατέλειωτες ώρες, μέχρι που ξεχνάει να φάει, σούφρωσε το γατί, Οσιος Ονούφριος πετσί και κόκκαλο έγινε, αλλά είναι αδύνατον να την μαζέψει κανείς μέσα στο σπίτι. Και βρίσκω ψοφίμια συνέχεια, σαύρες, ξεκοιλιασμένα σαμιαμίδια, ποντικάκια, ευτυχώς κατσαρίδες (φτου φτου φτου) δεν έχει φέρει ακόμα. Και ποιός ξέρει που χάνεται και που πάει, κάτι κόλλησε κι' αυτή και της φεύγει το τρίχωμα, πρέπει να της κάνουμε κι' εκείνης ένεση. Ημαρτον δηλαδή, αν είναι δυνατόν, θα πρέπει εγώ να την κρατάω, δηλαδή τόση φρίκη δεν την διανοούμαι.

4. Το νέο μας, χόμπυ να το πω; παιχνίδι; (άλλη φρίκη από εκεί) είναι το παιχνίδι "Ποιός θα πιάσει το ποντικάκι". Το Νανί που γυρνάει συχνά με ένα ποντικάκι στο στόμα. Την παίρνω χαμπάρι από τα "γκρρρ γκρρρ" που κάνει στα μικρά μην τυχόν και της το πάρουνε. Και το αγκαλιάζει και το παίζει και δεν το δαγκώνει δυνατά, την έχω παρακολουθήσει, το κάνει όσο πιό απαλά γίνεται (γιά να της κρατήσει;). Κι' αυτά τα κακόμοιρα (κουκλάκια είναι πανάθεμα τα) κάνουν τον ψόφο κοριό και μένουν ακίνητα. Και εκείνη τα σπρώχνει ή τα σηκώνει ψηλά γιά να παίξουνε. Σπάνια σκοτώνει κάποιο ευτυχώς και πολύ σπάζεται όταν τυχαίνει. Και ορμάω να της τα πάρω. Και αρχίζει ένα κυνηγητό σ'όλο το σπίτι, ανάστα ο Κύριος, να τραβάω έπιπλα μέχρι να τα καταφέρω. Στην αρχή έβαζα τον Μιχάλη γιατί σιχαινόμουνα αλλά τώρα συνήθισα, τα πιάνω (όχι με γυμνά χέρια) και τα απελευθερώνω έξω από το σπίτι. Και όσο παθιασμένα κυνηγάει αυτή, τόση αγωνία εγώ να σώσω τα ποντικάκια. Μία κόλαση έχει γίνει η ζωή μου.
Ωραίαι αι εξοχαί αλλά ρε γμτ αυτό με τα ζούμπερα και τα διάφορα ζωύφια ποτέ δεν θα το χωνέψω.

5. Εδώ και δυό εβδομάδες είχα αρχίσει και έφτιαχνα βαλίτσες, ε γιά δυό βδομάδες όσο να'ναι μιά μικρή μετακόμιση θα την κάνω και εγώ σε κάτι τέτοια δεν είμαι διόλου last minute. Ε μέσα σε δύο εβδομάδες πήρα 6 κιλά (αυτά που μόλις είχα χάσει) και δεν μου κάνουν κάποια ρούχα ή είναι τσίτα αηδία. Μιά βδομάδα μου έμεινε, δεν προλαβαίνω τίποτα να χάσω, θα πάω διακοπές και θα είμαι ένα μαύρο χάλι.

6. Και δεν μου έφτανε που η θεική μου κορμάρα (ανέκδοτον) θα είναι φουσκωμένη από τις πρόσφατες ατασθαλίες, ήθελα και vivere pericolosamente, είπα να δοκιμάσω local κομμώσεις (τι ιδέα!)... Πάω που λέτε σε κομμωτήριο με μωβ τοίχους και πολυελαίους, αυτοί θέλανε να κλείσω ραντεβού, ναι σιγά, εγώ το ήθελα αμέσως γιατί είχα γίνει πλέον σαν τον τσέλιγκα και χρειαζόμουν οπωσδήποτε φρύδι, μαλλί γιατί δεν άντεχα να βλέπω την φάτσα μου στον καθρέφτη. Πάω λοιπόν σε άλλο κομμωτήριο λαικόν, δεν μου άρεσε ως εμφάνιση, ήτο και η κομμώτρια λίγο οξυζενέ γυφτέξ, είπα να το διακινδυνέψω όμως γιατί μου φάνηκε συμπαθητική. Μου φέρνει ένα δειγματολόγιο, διάλεξα ένα χρώμα της αρεσκείας μου, συμφώνησε κι' εκείνη. "Ναι αυτό καλύτερα γιατί το άλλο κάνει και λίγο χάλκινο" μου είπε "σε σας πάνε τα σαντρέ". Ωραία σκέφτηκα μέσα μου, έπιασε τι θέλω, να μείνω ήσυχη...
Και βγαίνει η κουρούπα ένα χρώμα ακαζού προς κομοδινί που ούτε στον εχθρό μου. Ωχ αμάν, αλλά άντε θα λούζομαι δις την ημέρα, θα ξεβάψει σκέφτηκα. Και προχωράμε στο κούρεμα. "Τα θέλω μακριά, όχι πάνω από ένα δύο πόντους κόψιμο, οκ;". Και μου τα έκοψε πολύ η κακούργα (τι στό διάολο διαστροφή έχουν όλοι πιά μόλις πιάσουν ένα ψαλίδι στο χέρι) και είμαι ο Σαμψών και μου έχουν πάρει την δύναμη και είμαι δυστυχής! Μα πολύ δυστυχής!!!

7. Και έλεγα γιά ζούμπερα και ζωύφια και δίπλα μου τώρα που σας γράφω, πάνω στην κουρτινούλα μου την άσπρη είναι ένα ιπτάμενο μυρμήγκι τέρας με φτερά (Ωχ βγαίνουν και σε τέτοιο μέγεθος;) και ένα κεντρί ίσα με το μπόι του και έχω φάει φρίκη. Πες τε του να φύγει!

8. Και βέβαια καλά το έλεγα και δεν χάρηκα εντελώς χθες. Ο ΟΤΕς μας έστειλε λάθος μόντεμ, δεν είναι ασύρματο (ε ναι τα θέλω όλα, θέλω διαδίκτυο σ' όλο το σπίτι, ακόμα και στην τουαλέτα να πιάνει). Και είμαστε ακόμα ένα βήμα πριν από την είσοδο σ' αυτήν την περίφημη τρίτη χιλιετία.

9. Οι πληγές του πολυτραυματία έχουν σχεδόν κλείσει, σχεδόν σηκώνω τα χέρια μου ψηλά, οι τένοντες όχι καλά όμως. Θα κατέβω γιά μπάνιο σήμερα οπωσδήποτε, ο κόσμος να χαλάσει δεν το χάνω, γεροντικό είπε ο γιατρός γι' αρχή, θα δούμε.

10. Είναι Μάιος και είμαι άσπρη, ένα χάλι μαύρο, μισώ το ασπρουλιάρικο δέρμα, άρρωστεια μου θυμίζει.

Ουφ ώρες ώρες είναι απαίσια εδώ στις εξοχές. Ουφ τα έγραψα έφυγαν από μέσα μου, ξαλάφρωσα. Πάω γιά μπλουμ.