Παρασκευή, Ιούλιος 17, 2009

η ευτυχία της στιγμής



Μεσημέρι καλοκαιριού, ζέστη, ξαπλωμένη στο κρεββάτι μου με την μαμά μου δίπλα. Η μουσική εξημερώνει τα άγρια θηρία, ε δώστης λίγο πιάνο και την έχω κάνει γατούλα, έχει λιώσει και δεν γκρινιάζει. Φάγαμε ένα απίθανο φαγητό, παρφέ παγωτό σλουρπς, σκάσαμε, ήρθαμε και ξαπλώσαμε στην δροσιά. Πιάνο, άσπρα λουλούδια και γαλήνη. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Εχει έρθει και ο ξάδελφος μου ο Ακης γιά λίγες μέρες, είπα να τον βασανίσω λίγο με τα πολιτικά αλλά είμαι πολύ απασχολημένη να παίζω παιχνίδια στο λαπτοπ. Εχω να δω ειδήσεις ούτε ξέρω πόσες μέρες, δεν ξέρω τι γίνεται στον κόσμο πάλι. Και μ' αρέσει έτσι, ποτέ πιά κυνήγι της πληροφορίας, είμαι σίγουρη ότι αυτό θέλω πλέον γιά την ζωή μου. Το τώρα.

2 σχόλια:

Juanita La Quejica είπε...

Συμφωνώ απόλυτα!
Καλημέρα!

aeipote είπε...

Έτσι! Να περνάς Καλά!