Λοιπόν όσο πλησιάζουμε στις εκλογές τόσο μου θυμίζει η δύσμοιρη πατρίδα μας την χώρα των Ζουλού. Την αποκαλούν χώρα αλλά στην ουσία είναι απλά μιά περιοχή που υποτίθεται έχουν κάποιες αυτονομίες οι Ζουλού. Δεν ξέρω πως είναι σήμερα αλλά θυμάμαι πως ήταν το 1975 που πήγα. Πήγαμε που λέτε λοιπόν παιδιά μου σ' ένα χωριό να δούμε πως ζουν οι άγριοι. Και θα ήταν όντως ενδιαφέρον αν δεν κραύγαζε το σκηνικό πως είναι στημένο. Εβγαλαν τα τζην οι χορευτές, φόρεσαν τις προβιές και τα φτερά, πήραν τα ακόντια, άρχισαν τα αχαχούχα και λοιπές κραυγές και έτοιμο το σόου. Κι' έβγαλαν και οι γυναίκες τα μπλουζάκια τους, φόρεσαν τις φουστίτσες από χόρτο και πόζαραν γυμνόστηθες με τους τουρίστες. Ε μετά τα γνωστά, "περάστε από δω να πάρετε και ένα σουβενίρ", να αυτό είναι το σπίτι του βασιλιά, μιά κανονική βιλλίτσα λίγο παραπέρα από τις καλύβες, με τηλέφωνο και τηλεόραση και μία κούρσα απέξω. Αν θυμάμαι καλά ήταν μιά μαύρη Κάντιλλακ. Ο βασιλιάς ήταν ο μόνος που είχε κομφόρ εκείνα τα χρόνια. Οι υπήκοοι απλά χόρευαν και διασκέδαζαν τους τουρίστες γιά ένα ξεροκόμματο.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου