κι' ένας καυγάς γλάρων

Τον Μάη πρέπει να είναι εποχή ζευγαρώματος γιατί έπεσε πολύ τσουρομάδημα. Τσαμπουκάδες μεταξύ ανταγωνιστών υποθέτω. Τώρα έχουν ηρεμήσει τα πράγματα.
Τελικά μάλλον προτιμώ τους γλάρους από τους ανθρώπους. Είναι πολύ πιό ήσυχοι ακόμα κι' όταν πλακώνονται. Τσακώνονται γιά το κοκό και γιά το μαμ βασικά. Οταν πετάμε κανένα ψόφιο ποντίκι από τα βράχια, χαμός γίνεται ποιός θα το αρπάξει. Τον περιτριγυρίζουν οι άλλοι και προσπαθούν να του το πάρουν.
Μάλλον έχουν και οικογενειακά θέματα. Τους είδα πριν λίγες μέρες να πιέζουν έναν μικρούλη να πετάξει. Ο τυπάκος κολύμπαγε και δεν έλεγε να πετάξει. Είχε μαζευτεί γύρω του ένα τσούρμο και ... ναι τον κράζανε! Και προσπαθούσαν να τον κάνουν να πετάξει αλλά ο πιτσιρίκος δεν χαμπάριαζε. Τελικά βαρέθηκαν και τον άφησαν σε ησυχία. Ο τελευταίος που πέταξε μακριά τον χτύπησε με τα πόδια του την ώρα που απογειωνόταν. Είμαι σίγουρη πως το έκανε επίτηδες.
Σκέτη απόλαυση είναι να τους παρακολουθεί κανείς να φλερτάρουν, να την πέφτουν άγρια, να ζευγαρώνουν, να πετάνε μαζί, να βρίσκουν έναν βράχο και να στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον όταν βρουν το ταίρι τους. Ο φίλος μου ο Μπάμπης ο πεσκατόρος που ξέρει τους περισσότερους (απορώ πως τους αναγνωρίζει, εμένα όλοι ίδιοι μου φαίνονται σαν τους Ιάπωνες) λέει πως είναι πολύ δεμένες οι οικογένειες που φτιάχνουν.

ένα σύννεφο περαστικό

Επιτέλους κατάφερα να τακτοποιήσω το πάνω μπαλκόνι μου να φτιάξω ένα γαλήνιο περιβάλλον γύρω από την ξαπλώστρα μου, κάτι που να μην θυμίζει τις καταστροφές του φετινού χειμώνα. Εφτιαξα τις γλάστρες μου, έκανα μεταφυτεύσεις, το στόλισα και κάθομαι και χαζεύω (όταν δεν είμαι στα σκοτάδια του υπνοδωματίου μου). Αυτές τις μέρες έχουμε ένα ζευγάρι αγριόπαπιες στην περιοχή. Εδώ ένα συννεφάκι που είχα πιάσει κουβέντα πριν τρεις μέρες. Και του γκρίνιαζα γκρίνιαζα γιά να μην γκρινιάζω στους άλλους. Προτιμώ να μην μιλάω καθόλου και να τα κρατάω μέσα μου μέχρι να περάσει. Η διάθεση όχι και τόσο καλή, δεν πέρασα ωραία στις διακοπές, δεν ήμουν σε καλή φόρμα, σκοντάφτω, πέφτω, σηκώνομαι, ξαναπέφτω. Κάπως έτσι. Ισως ήταν νωρίς, ίσως ζόρισα τον εαυτό μου αλλά δεν είμαι και πολύ καλά ακόμα κι' απ' ότι φαίνεται η ανάρρωση θα μου πάρει όλο το καλοκαίρι. Ενα καλοκαίρι χαμένο γμτ.
Τουλάχιστον πέρασα δυό μέρες σκληρής κηπουρικής. Δεν άντεχα να βλέπω τον κήπο μου σ' αυτή την κατάσταση. Κι' έχω πολλή δουλειά ακόμα. Σιγά σιγά, τουλάχιστον άρχισα να δουλεύω. Μ' έχει σκοτώσει η απραξία αλλά κυρίως η έλλειψη διάθεσης. Αδύνατον να ισορροπήσω.
Γι' αυτό σου λέω ρε συννεφάκι, πάρε την κακή μου διάθεση, πάρε την και πήγαινε την όπου θες.

Και πολλές μύγες

Που μου έχουν κάνει τα νεύρα τσατάλια. Μπλιάχ τι άσχημες που είναι από κοντά. Και ναι γκρινιάζω πάλι γιά τα ίδια και τα ίδια.

και μαγικά διάφορα σ' αυτό το σπίτι

Ανοίγεις βαλίτσα βρίσκεις ψόφιο ξεκοιλιασμένο ποντικάκι...:((
Και δίπλα στην μάσκα λέμε!!!!!
Αυτό με τα ποντίκια πολύ με έχει κουράσει πάλι. Ακόμα να εξολοθρευτούν τα ποντίκια της περιοχής; Τόσα έχουν κουβαλήσει μέσα στο σπίτι τα γατιά.
Ναι είμαι εδώ τόσες μέρες και δεν έχω αδειάσει ακόμα βαλίτσες. Τόοοοσο καλά.
Ηθικόν δίδαγμα: Μπορώ να ζήσω και χωρίς τις μαλακίες που έχω και κουβαλάω.

Και κάτι τριαντάφυλλα τραυματισμένα

Κάτι κουρασμένα παλικάρια

Ανθρωποι - Ζώα - Φύση

Ο άνθρωπος είναι ένα από τα εκατομμύρια είδη του ζωικού βασιλείου που ζουν σ’αυτόν τον πλανήτη. Όλα τα όντα είναι βιογενετικά δημιουργήματα και ακόμα κι αν διαφέρουν φαινομενικά μεταξύ τους, έχουν πολλά πράγματα που τα ενώνουν. Εκτός, από τον ήλιο, τη γη, τον αέρα και το νερό, μοιράζονται και τον ίδιο γενετικό κώδικα. Πάνω από όλα όμως, μοιράζονται το θαύμα της ζωής, που διαπερνά σα ρεύμα όλες αυτές τις εκατομμύρια διαφορετικές μορφές ύπαρξης.

Κάθε ζώο ή ζωή, είναι μια ύπαρξη πλήρης, αυτοτελής και αυτόνομη που εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε στο πέρασμα των αιώνων, μέσα από διαδικασίες και δυνάμεις άγνωστες και πολύπλοκες. Η δημιουργία αυτού του θαυμαστού κόσμου με όλη αυτή την πανδαισία των χρωμάτων και των σχημάτων, μόνο δέος μπορεί να προκαλέσει, ενώ παραμένει ένα ανεξιχνίαστο μυστήριο για όλους μας.
Τα ζώα υπάρχουν στον πλανήτη εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν εμφανιστεί στη γη ο άνθρωπος. Έζησαν αρμονικά μέχρι τη μοιραία στιγμή της υποδούλωσής τους ή, κατ’ευφημισμό, εξημέρωσής τους, περίπου 10.000 χρόνια πριν, όπου ήταν και η απαρχή των δεινών τους. Έκτοτε ζουν μια ολοένα εντεινόμενη κακοποίηση και εκμετάλλευση, ενώ κατά την παρούσα χρονική περίοδο, η βαρβαρότητα που υφίστανται από τον άνθρωπο, έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Σήμερα πλέον, η πλειοψηφία των ζωικών οικογενειών βιώνει τεράστια ταλαιπωρία. Kάθε χρόνο δισεκατομμύρια ζώα θανατώνονται στο βωμό των ανθρώπινων συμφερόντων, αφού περάσουν τη σύντομη ζωή τους μέσα στην αιχμαλωσία, την εξαθλίωση και τη δυστυχία.

Η συμπεριφορά αυτή του ανθρώπου προς τα ζώα στηρίχθηκε στην αρχή της απαξίωσης της ύπαρξής τους, θεωρώντας ή ανακηρύσσοντας το είδος του ως το πιο εξελιγμένο...από τα εκατομμύρια άλλα είδη! Ορμώμενος από αυτές τις ανθρωποκεντρικές αντιλήψεις, ο άνθρωπος ήταν πλέον ελεύθερος να χρησιμοποιήσει τα ζώα ως μέσα για την εξυπηρέτηση των σκοπών του. Έτσι τα ζώα, από ελεύθερα, ανεξάρτητα και αυτόβουλα, μετατράπηκαν σε μηχανές και αναλώσιμα υλικά, σε προϊόντα και αντικείμενα χρήσης στην υπηρεσία του ανθρώπινου οικονομικού ανταγωνισμού.

Όμως αυτή η χρησιμοποίηση και η εκμετάλλευση των ζώων από τον άνθρωπο, σηματοδότησε ταυτόχρονα και την αποτυχία του να κατανοήσει τη ζωή στο σύνολό της και να θαυμάσει τη μεγαλοπρέπειά της, διδασκόμενος από τη σοφία και τη συνειδητότητα όλων αυτών των ξεχωριστών μορφών ζωής. Πάνω απ’όλα όμως, σηματοδότησε την αποτυχία του να ταυτιστεί και να συναισθανθεί τον αγώνα τους για την επιβίωση μέσα στις δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες, που κι ο ίδιος ως βασικός υπαίτιος δημιούργησε.
Παράλληλα όμως με αυτή την απίστευτη σκληρότητα προς κάθε μορφή ζωής, ξεκίνησε και αναπτύσσεται, εδώ και μερικές δεκαετίες, ένα παγκόσμιο κίνημα από φιλόσοφους, διανοούμενους, ακτιβιστές και άλλους πολίτες, που αμφισβητεί σθεναρά τις μέχρι τώρα σχέσεις των ανθρώπων με τη φύση και τα ζώα και επιχειρεί να τις επαναδιευθετήσει, αναγνωρίζοντας πάνω απ’όλα την ανθρώπινη ευθύνη και συμμετοχή στα δεινά που επιφέραμε σ’αυτά. Όσο δε πιο αισθητός γίνεται ο αντίκτυπος αυτών των προβλημάτων, τόσο πιο πιεστικό παρουσιάζεται το καθήκον του προσανατολισμού των ανθρώπινων αξιών προς κατευθύνσεις συνεκτίμησης και συμπερίληψης της φύσης και της ζωής, ως αξίες απόλυτες. Πολλοί στοχαστές εισηγούνται τώρα ένα νέο ηθικό κώδικα, ο οποίος δεν θα διαχωρίζει πλέον τον άνθρωπο από το περιβάλλον του και τους άλλους οργανισμούς, αλλά θα τον τοποθετεί δίπλα τους. Οι διανοητές αυτοί αντιλαμβάνονται τον πλανήτη ως ένα σύνολο το οποίο έχει αφ’εαυτού απόλυτη αξία, ή αυταξία, είτε επειδή απλώς υφίσταται, είτε επειδή ακολουθεί μια εξελικτική διαδικασία. Η απόλυτη αξία ενός δάσους, για παράδειγμα, επιβάλλει τις αντίστοιχες ηθικές υποχρεώσεις και καθήκοντα του ανθρώπου για τη διαφύλαξη και διατήρησή του.

Η φιλοσοφία αυτού του κινήματος θεωρεί ότι και τα ζώα έχουν ανάγκες και συμφέροντα και, κατά συνέπεια, ορισμένα βασικά δικαιώματα (δικαίωμα στη ζωή, στην ελευθερία, στην αβλάβεια, στη μη βία κλπ) τα οποία οι άνθρωποι πρέπει να σέβονται και να τιμούν, όπως ακριβώς σέβονται και τιμούν τα δικά τους. Σ’ένα άρθρο της, η διακήρυξη των δικαιωμάτων των ζώων ορίζει πως το κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο- γη, θάλασσα, αέρα- σύμφωνα με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του. Οι δε ηθικές μας υποχρεώσεις απέναντι στα ζώα απορρέουν από δύο θεμελιώδεις παραδοχές: πρώτον, δεν υπάρχει κανένα χαρακτηριστικό το οποίο να είναι εγγενές του ανθρώπινου είδους και να χαρακτηρίζει μόνο τα ανθρώπινα όντα και, δεύτερον, ακόμη και αν υποτεθεί πως υπήρχε ένα τέτοιο ποιοτικά διακριτικό γνώρισμα που θα ξεχώριζε τους ανθρώπους από τα ζώα, αυτό από μόνο του δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσει ή να συνηγορήσει υπέρ οποιασδήποτε κακομεταχείρισης ή σκληρότητας προς αυτά.

Ο απώτερος δε σκοπός του κινήματος είναι να κατοχυρωθούν τα δικαιώματα των ζώων και με τις ανάλογες νομοθετικές και θεσμικές ρυθμίσεις, ώστε να σταματήσει οριστικά η εκμετάλλευση και η θανάτωσή τους για τα ανθρώπινα συμφέροντα.
Με το όραμα να συμβάλει στην εδραίωση της ιδέας των δικαιωμάτων της φύσης και των ζώων στον Ελλαδικό χώρο, διοργανώνεται και η ημερίδα: «Άνθρωποι-Ζώα-Φύση: από τον Ανθρωποκεντρισμό στον Οικοβιοκεντρισμό», επιχειρώντας τα εξής:

- να διευρύνει τη συνειδητότητά μας όσον αφορά τη δυστυχία που προκαλούμε στα ζώα και να βαθύνει την κατανόηση, την εκτίμηση και τη συμπόνια μας προς αυτά.

- να θέσει και να επιχειρήσει να απαντήσει σε μια σειρά ερωτημάτων όπως: «Μπορεί η έννοια των δικαιωμάτων να επεκταθεί σε όλη την κλίμακα των όντων;», «Πώς μπορούμε να περάσουμε από τον ανθρωποκεντρισμό στον οικοβιοκεντρισμό;», «Έχει η φύση χρηστική-εργαλειακή αξία για τον άνθρωπο ή έχει μια εγγενή αξία ανεξάρτητα από αυτή που της αποδίδουν οι άνθρωποι;» κ.α.
- να ανοίξει ένα διάλογο ο οποίος θα θέσει ευελπίστως τα θεμέλια για μια διαφορετική αντιμετώπιση όλων των έμβιων οργανισμών, συμπεριλαμβανομένης και της Γαίας, βασισμένη πάνω στις αρχές και τις αξίες του σεβασμού, της ειρηνικής συμβίωσης και της αρμονικής συνύπαρξης.
- να προωθήσει τις ιδέες της βαθιάς οικολογίας και του οικολογικού πολιτισμού, δίνοντας έμφαση στις ορθές σχέσεις του ανθρώπου τόσο με τον εαυτό του, όσο και με το περιβάλλον του και τις υπόλοιπες μορφές ζωής.
Είναι πια καιρός να αντιμετωπίσουμε τη ζωή με κατανόηση και στοργή και να της δώσουμε πίσω την ελευθερία που τόσο καιρό της στερήσαμε.

Είναι πια καιρός να ανοίξουμε το μυαλό μας στην ιδέα ότι σκοπός μας είναι να αγκαλιάσουμε τη Γαία και τη ζωή στο σύνολό της, ανακαλύπτοντας το μεγαλείο τους και υποκλινόμενοι στη μεγαλοπρέπειά τους.

Ήρθε η ώρα να υπάρξει στον πλανήτη μια παγκόσμια κινητοποίηση όλων των δυνάμεών μας, ώστε με αρμονική συνεργασία να δημιουργηθούν νέες δυνατότητες για το τι είναι εφικτό για τη Γαία και τη ζωή.

Το κλειδί είναι η αγάπη, η δικαιοσύνη και ο σεβασμός.


Πηγές:

Í Τοm Regan, The Case for Animal Rights, In Peter Singer (ed), In Defense of Animals
New York: Basil Blackwell, 1985, pp. 13-26, http://www.animal-rights-library.com/texts-m/regan03.htm

Í Ευάγγελος Πρωτοπαπαδάκης, Οικολογική Ηθική, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα – Κομοτηνή 2005

Í Αλέξανδρος Γεωργόπουλος, Αν. Καθηγητής, Τ.Ε.Π.Α.Ε., Α.Π.Θ., Περιβαλλοντική Ηθική, Έχουν οι άνθρωποι υποχρεώσεις προς τα μη ανθρώπινα όντα; http://users.kas.sch.gr/evagel /text/sinedrio/ IV_sin_ereynes/19.20-19.40_%20Georgopoulos.pdf

Í Διακήρυξη Δικαιωμάτων των Ζώων, Παρίσι 1978

Í Κείμενο πρότασης στην πρόσφατα επιχειρηθείσα αναθεώρηση του συντάγματος για την προσθήκη άρθρου σχετικού με τα δικαιώματα των ζώων, ΣΟΛΩΝ, 2006

Í www.AbolitionistApproach.com

Í http://en.wikipedia.org/wiki/Animal_rights

Í http://en.wikipedia.org/wiki/Tom_Regan

Í http://www.ecogreens.gr/ekloges/egfiles/AnimalRights.htm




λίγα λόγια για τους ομιλητές...


Τοm Regan

Eπίτιμος καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας όπου δίδαξε από το 1967 έως το 2001. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής του θητείας, έλαβε πολλά βραβεία για την επίδοσή του στη διδασκαλία της προπτυχιακής και μεταπτυχιακής εκπαίδευσης, καθώς επίσης και τον τιμητικό τίτλο University Alumni Distinguished Professor.

Θεωρείται ο φιλοσοφικός ηγέτης του κινήματος για τα δικαιώματα των ζώων στις Hνωμένες Πολιτείες. Έχει βραβευθεί με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων και το βραβείο Gandhi για την εξέχουσα συνεισφορά του στο κίνημα το 1986.

Έχει συγγράψει πάνω από είκοσι βιβλία, καθώς και εκατοντάδες επιστημονικά άρθρα, μέσα από τα oποία εξετάζει τι είναι πραγματικά ηθικό και δίκαιο. Οι θεωρίες του για την περιβαλλοντική πολιτική και την ιατρική ηθική αναλύονται συχνά σε φιλοσοφικο-κοινωνικά άρθρα, ενώ τα έργα του περί ευθανασίας και δικαιωμάτων των ζώων αναφέρονται σε πολλά δοκίμια φιλοσοφικής ηθικής. Το βιβλίο του Η Υπόθεση για τα Δικαιώματα των Ζώων επηρέασε σημαντικά το κίνημα της απελευθέρωσης τους. Μέσα σ’αυτό υποστηρίζει ότι τα μη ανθρώπινα όντα είναι «υποκείμενα μιας ζωής», όπως ακριβώς και οι άνθρωποι, και ότι, εάν θέλουμε να αποδώσουμε αξία στα ανθρώπινα όντα, ανεξάρτητα από το εάν διαθέτουν λογική ή όχι, τότε, προκειμένου να είμαστε δίκαιοι και συνεπείς με αυτή την ιδέα, πρέπει ομοίως να αποδώσουμε την ίδια αξία και στα μη ανθρώπινα όντα.

Έχει παρουσιάσει εκατοντάδες διαλέξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό, ενώ το 2000 του απονεμήθηκε το μετάλλιο William Quarles Holliday Medal, η υψηλότερη τιμητική διάκριση που απονέμει το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας σε ακαδημαϊκό.

Από τα πιο σημαντικά έργα του είναι τα εξής: The Case for Animal Rights (1983), The Struggle for Animal Rights (1988), Defending Animal Rights (2001), and Animal Rights, Human Wrongs: An Introduction to Moral Philosophy (2003). Το τελευταίο του βιβλίο Empty Cages: Facing the Challenge of Animal Rights, έχει χαρακτηριστεί ως «η καλύτερη εισαγωγή στα δικαιώματα των ζώων που γράφτηκε ποτέ» (Jeffrey Masson), «ένα βιβλίο προορισμένο να αλλάξει τη σκέψη των ανθρώπων» (Jane Goodall), και «ένα καυστικό κατηγορώ για την ανθρώπινη μεταχείριση απέναντι στα ζώα» (J. M. Coetzee).

Έχει συμβάλει σημαντικά στην ιστορία της φιλοσοφίας στα τέλη του δέκατου ένατου και αρχές του εικοστού αιώνα. Το βιβλίο του Bloomsbury's Prophet: G. E. Moore and the Development of His Moral Philosophy προωθήθηκε από τον εκδότη του (Temple University Press) τόσο για την απονομή του βραβείου Pulitzer όσο και του βραβείου National Book.


Θεοδόσης Πελεγρίνης

Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Έξετερ. Διδάσκει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας από το 1977.

Κατά τα έτη 2001-2007 διετέλεσε Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής, ενώ από το 2007 έως σήμερα είναι Πρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας. Διευθύνει το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών στη Φιλοσοφία από το 2005.

Συγγραφέας των επιστημονικών έργων Η έννοια του κάλλους στον Δαμάσκιο (1977), Κεφάλαια ηθικής φιλοσοφίας – Η αυτονομία του ηθικού λόγου (1980), Kant’s Conceptions of the Categorical Imperative and the Will (1980), Εμπειρία και πραγματικότητα (1982), Κανονικότητα και μοναδικότητα (1983), Η ανθρώπινη ύπαρξη (1985), Η θεμελίωση του ηθικού βίου (1986), Άνθρωποι, ζώα, μηχανές (1987), Φιλοσοφία και αμφισβήτηση (1992), Μάγοι της φιλοσοφίας (1994), Η μελαγχολία της Αναγέννησης (1995), Ηθική φιλοσοφία (1997), Οι πέντε εποχές της φιλοσοφίας (1997), Παιδιά του Κάιν (2001), Ασκήσεις φιλοσοφίας για τη ζωή και την τέχνη (2002), Νεοπλατωνισμός (2003), Λεξικό της Φιλοσοφίας (2004), Σφηνάκια (2005), Από τον πολιτισμό στην πείνα (2006), Η αιώνια επιστροφή της φιλοσοφίας (2007), Η φιλοσοφία στη σκηνή (2008), Εγχειρίδιο Παθών (2008). Έχει, επίσης, εκδώσει το μυθιστόρημα Το είδωλο του κόσμου (1999) και συλλογή διηγημάτων με τίτλο Δεύτερη επιλογή (1997). Το 2007 τιμήθηκε με Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου για το έργο του Από τον πολιτισμό στην πείνα.


Ευάγγελος Πρωτοπαπαδάκης

Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2009 εξελέγη Λέκτωρ Εφαρμοσμένης Ηθικής του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από δεκαπέντε επιστημονικά άρθρα σχετικά με τη Βιοηθική, την Ιατρική Ηθική και την Περιβαλλοντική Ηθική. Έργα του: Η Ευθανασία απέναντι στη Σύγχρονη Βιοηθική, εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα – Κομοτηνή 2003, Η ανθρώπινη στάση στη ζωή και στο θάνατο, εκδόσεις RedBlue, Αθήνα 2004, Οικολογική Ηθική, εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα – Κομοτηνή 2005, Περιβαλλοντική Ηθική: Ο Άρνε Νες και η Βαθιά Οικολογία, εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα – Κομοτηνή 2008.

Έλενα Παπανικολάου

Σπούδασε Φιλοσοφία και έκανε μεταπτυχιακό στην αρχαία ελληνική τραγωδία, στο πανεπιστήμιο Cambridge. Το 2004 εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπό την εποπτεία του καθ. Θ.Ν. Πελεγρίνη. Από το φθινόπωρο του 2008 διδάσκει στο μεταπτυχιακό τμήμα του τομέα φιλοσοφίας του Φ.Π.Ψ. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στην Αισθητική και Ηθική Φιλοσοφία. Είναι υπό έκδοση το πρώτο της βιβλίο σχετικά με την Τρίτη Κριτική του Καντ.



Γιάννης Ζήσης

Είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Από τα βιβλία του μεταξύ άλλων έχουν εκδοθεί τα ακόλουθα: Πράσινο Επιχειρείν, Πράσινη Καμπή Τόμος Α, Ειρήνη και Διανόηση, Πλανητικό και Ανθρώπινο Αδιέξοδο, ο Κόσμος μετά το AIDS και την Οικολογική Καταστροφή, καθώς και το φωτογραφικό άλμπουμ Ωδή στη Φθία, τόπος και τοπία. Αποσπάσματα από την ποιητική του συλλογή Ψυχές της Φύσης (υπό έκδοση), συμπεριελήφθησαν στη μουσική και ποιητική σύνθεση Ένα τραγούδι για το περιβάλλον, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Μαζί με τους Ιωάννα Μουτσοπούλου και Ιωάννη Παρασκευουλάκο, συνέταξαν το κείμενο για τα δικαιώματα των ζώων, στο πλαίσιο της πρόσφατα επιχειρηθείσας αναθεώρησης του συντάγματος. Έχει συμμετάσχει και έχει διοργανώσει πολλές διαθεματικές και διεπιστημονικές ημερίδες. Μεταξύ άλλων υπήρξε μέλος της Ελληνικής οργανωτικής επιτροπής του 22ου παγκόσμιου συνεδρίου φυσικής Solvay, που διεξήχθη στους Δελφούς και στην Λαμία το 2001. Η συνέντευξη που πήρε από τον νομπελίστα και μεγάλο διανοητή Ilya Prigogine έχει εκδοθεί σε τρεις γλώσσες (Αγγλικά, Ιταλικά, Ελληνικά), και ιδιαίτερα στην Ελληνική γλώσσα από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τις εκδόσεις Κάτοπτρο. Έχει πάρει συνεντεύξεις από πολλές προσωπικότητες της επιστήμης, της τέχνης, και της πολιτικής στο πλαίσιο της συνεργασίας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ με το ραδιοτηλεοπτικό κανάλι ΣΤΑΡ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. Δραστηριοποιείται ομαδικά και εθελοντικά στην οικολογία μαζί με συνεργάτες από το 1979 στην Αθήνα και από το 1985 στην Φθιώτιδα (και όχι μόνο) όπου και ζει μόνιμα πλέον. Έχει χρηματίσει μέλος της διεθνούς κριτικής επιτροπής ταινιών μεγάλου μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ ECOCINEMA που πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο το 2003.

Ως μέλος της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ έχει εκλεγεί επί σειρά ετών στην Γραμματεία του Πανελλήνιου Δικτύου Εθελοντικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ), ενώ έχει θητεύσει ως μέλος (γραμματέας) του Δ.Σ. Εθνικού Πάρκου Σχινιά Μαραθώνα και ως μέλος του Δ.Σ. του (ΑΣΑΟΣ) Ανώτατου Συμβουλίου Απονομής Οικολογικού Σήματος.

Ως εκπρόσωπος των ΠΑΝΔΟΙΚΟ, ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ, ή άλλων φορέων έχει εκπροσωπήσει τη χώρα ή άλλους φορείς σε διεθνείς και εθνικές διαβουλεύσεις ή συνέδρια. Ως μέλος της Γραμματείας του ΠΑΝΔΟΙΚΟ πρωτοστάτησε για την από κοινού συνδιοργάνωση των ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ, ΠΟΦΥΖΩ και ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, της ημερίδας Άνθρωποι Πόλεις Ζώα, που αποτέλεσε την αφετηρία και για την πρωτοβουλία της συνταγματικής αναθεώρησης του Συντάγματος σχετικά με τα δικαιώματα των ζώων.

Έχει συμμετάσχει σε δράσεις για την πράσινη απασχόληση, την πράσινη κατάρτιση και εκπαίδευση και την κοινωνική οικονομία. Είναι εθελοντής σε φιλοζωικές δράσεις καθημερινά.

Μην ρωτάς αν δεν θες να ξέρεις

Ηθελα να μάθω λεπτομέρειες. Τελικά δεν ξέρω αν έπρεπε να τις μάθω ή όχι. Γιατί δεν μπορώ να τις καταπιώ. Μου έχουν σταθεί στον λαιμό. Γιατί έπρεπε να εξαθλιωθεί τόσο πριν φύγει απ' την ζωή;
Γιά ένα είχα δίκιο τελικά. Γιά το αίμα στην άσφαλτο.

οι δρόμοι που μ' αρέσουν...

...έχουν κάτι από καλοκαίρι και παιδικές ζωγραφιές...



... και πάνω τους μπορείς ολόκληρα Σύμπαντα να βρεις...



... λουλούδια που τόσο μοιάζουν με τ' άστρα...



... αέναα να πέφτουν στην γη.



...να γεννιώνται και να πεθαίνουν.
Οπως οι άνθρωποι.
Οπως όλα.
Γι' αυτό σου λέω...

Ολο το Σύμπαν σ' ένα λουλούδι μπορείς να το δεις.
Σε μιά στιγμή, σ' ένα βλέμμα, σ' έναν άνθρωπο.
Αυτά και άλλα θαύματα πολλά συμβαίνουν σ' αυτές τις πέτρες.
Τόσο προσεκτικά βαλμένες η μία δίπλα στην άλλη.
Οσο απρόσεκτοι μπορούμε να είμαστε εμείς οι άνθρωποι.

Σ' αυτά τα λιθόστρωτα περπάτησα και είδα.

Μόδες Μυκόνου παρτ του συν ένα άσμα

Λοιπόν έχουμε και λέμε. Αυτός ο σηκωμένος γιακάς είναι ακόμα μόδα στην Μύκονο. Οχι τον έχουν σηκωμένο (τον γιακά εεε) οι ηλικιωμένοι μαυρισμένοι ζεν πρεμιέδες Μυκονιάτες, αλλά και οι ταξιτζήδες, μέχρι κι' οι Αλβανοί λέμε. Πολύ με συνεκίνησε το θέαμα των σηκωμένων γιακάδων στο σουλάτσο μου στα λιθόστρωτα. Ενεθυμήθην δεκαετία 80 με τα βαφτιστικά τα υποκάμισα τα ανοιχτά, τα δασύτριχα στήθη των αρσενικών, οι χρυσές αλυσίδες και τα κοσμήματα εν γένει (μπλιάχ αυτές οι ταυτότητες στον λαιμό μου καθόντουσαν). Ιταλικές μόδες εισαγωγής τότε αυτοί οι σηκωμένοι (γιακάδες επαναλαμβάνω). Ποιός ξεχνάει τους γόητες Ιταλούς περιηγητές των νησιών μας; Εκείνες τις μαγικές νύχτες στις πίστες των ντίσκο, μπόλικοι απαστράπτοντες Αφροαμερικανοί αοιδοί με λαμέ, μπάλλες με καθρεφτάκια, γκιράπια και ψηλοκάβαλα παντελόνια και καμπάνες (αουτς) που αντιστεκόντουσαν σθεναρά. Και μελωδίες αθάνατες της εποχής. Αααααχ!
Ακούγαμε κάποτε τους μεγάλους ν' αναπολούν τα νιάτα τους και γελάγαμε. Ε ναι λοιπόν το ομολογώ, πεθαίνω γι' αυτά τα ταξίδια στον χρόνο!
Α ρε KC έχεις μεγαλώσει γενιές και γενιές. Και πολύ δάκρυ κορόμηλο με αυτό το άσμα. Υπάρχει κανείς που δεν έχει ρίξει κλάαααααμα μ' αυτό; Ε;
Αλλά τι ρωτάω. Ναι σαφώς και υπάρχει. Υπάρχουν και οι γεννηθέντες της δεκαετίας του 90 και κυκλοφορούν ανάμεσα μας στον ενήλικο κόσμο μας (παίζεται αυτό)!
Ω Θεέ μου τι φρίκη! Υπάρχουν και τέτοιες ηλικίες; Λες και δεν μας έφταναν εκείνοι του 80!:)))

διαφορές

-Τι θέλει στην ζωή του ο άνθρωπος, αναρωτήθηκα δυνατά καθώς πλατσούριζα στον Παράδεισο.
-Μιά παραλία, συμπλήρωσα.
-Μιά καλή δουλειά...
Ε ήμαρτον! Τι άλλο να πω η γυναίκα; :PPP

άγρια τριανταφυλλάκια

Ετσι. Επειδή καμιά φορά φυτρώνουν δίπλα σε μιά νεκρή τριανταφυλλιά. Κι' εκεί που λες πως έχει πεθάνει εκείνη η όμορφη η κάτασπρη, βλέπεις να πετάγονται πράσινα κλαδάκια. Να μεγαλώνουν λαίμαργα, να γίνεται μιά καινούργια τριανταφυλλιά γεμάτη ανθάκια.
"Βγάλτην, έτσι κι' αλλιώς άγρια θα βγει".
"Εχει σημασία;"
Ετσι, επειδή κάτι μου θύμισαν. Και θέλω δεν θέλω, τελικά πάντα θα το θυμάμαι. Ομορφη που είναι η "αγριάδα" κάποιων ανθρώπων μερικές φορές. Σου φέρνει δάκρυα στα μάτια.
Κλικ πάνω στις φωτογραφίες αν θέλετε να τα δείτε από κοντά. Οι λεπτομέρειες, αυτές δεν είναι που κάνουν πάντα την διαφορά;

ο γαιδουράκος

Αυτός ο κούκλος ήταν σ' ένα οικόπεδο κοντά στο σπίτι. Γιά να πειράζω τον Μιχάλη κάθε φορά που περνάγαμε του φώναζα "γειά σου Μιχάλη!" Τον άτιμο μου έφαγε τα αμάραντα που ήθελα να μαζέψω!

ρεπορτάζ αγοράς από Μύκονο

Αγαπητοί μου αναγνώστες από την Μέκα του lifestyle δύο προτάσεις γιά να μου είστε πάντα σούπερ trendy και μοδάτοι. Derniere cris de la mode λοιπόν οι πουκαμίσες 60's και ένα καπελάκι MYKONOS γιά να ξέρουν όλοι ότι είσασταν διακοπές με τα celebrities. Οποιος θέλει να του φέρω ένα, ν'αφήσει μήνυμα.
Αντε βρε, γιά σας δουλεύω, γιά να μου είστε κουκλάκια.

quelle decadence!!

Πως ξεχωρίζει ο blogoholic.
1. Πριν βγει από το δωμάτιο κοιτάει αν υπάρχει ένα ασφαλές σημείο να κρύψει το λαπτοπ.
2. Δεν τον ικανοποιεί κανένα
3. Το κουβαλάει μαζί του όπου πάει
4. Και την φωτογραφική μηχανή (ποτέ δεν ξέρεις πότε θα συναντήσεις ένα πιθανό ποστ)
5. Καταλήγει να κοιμάται αγκαλιά μ' αυτό (ο πνευματικός πλούτος του).
Και εις άλλα με υγείαν. Η τρέλλα δεν πάει στα βουνά, πάει Μύκονο. Οβερ!

Η Πάρος μου και η Νάουσα υπέροχη

Η Πάρος μου και κυρίως η Νάουσα ήταν πανέμορφη, αλλά σήμερα την έκανα και είμαι Μύκονο. Αύριο θα ξυπνήσω νωρίς να δω την αυγή και θα ξαμοληθώ να φωτογραφήσω τα πάντα (τύφλα να'χουν οι Ιάπωνες, χειρότερη έχω γίνει).
Απ' ότι πληροφορήθηκα αναμένονται ορδές Αθηναίων γιά το τριήμερο και γιά να γλυτώσουν τις ευρωεκλογές υποθέτω. Πάντως λυπάμαι που οι Οικολόγοι Πράσινοι έχασαν μιά ψήφο. Ελληνίς ψηφίζει Μύκονο σ' αυτές τις εκλογές. Επειδή οι διακοπές είναι ΙΕΡΟ ΚΑΘΗΚΟΝ!!!!!!!!!
Το Princess of Mykonos παραμένει ένα απίθανο ξενοδοχείο, το δωμάτιο υπέροχο και κακά τα ψέματα ωραία τα χλιδάτα χοτέλια. Βλέπω τους πολιτικούς στην τηλεόραση που έχουν φορτσάρει, μον Ντιέ, όλα τα λεφτά. Είχα πολλές μέρες να δω τι γίνεται στον κόσμο και έχω χάσει τεύχη. Κι' αυτός ο Γιωργάκης που μιλάει τώρα με τα σηκωμένα μανίκια, το παιδί του λαού,το παιδί της αλλαγής, το παιδί της μαμάς, το καλό παιδί, ο Ξανθόπουλος της πολιτικής. Να όπου να' ναι θ' αρπάξει την σκούπα να καθαρίσει ο τόπος.

παπάκια