Kinky Tom kinky Tom here I sell the dog

Παγκοσμιοποίηση δεν μου θέλουτε; Ορίστε, πάρτε να έχουτε! Τζίνκλις μπελς ή άλλως Κίνκυ Τομ (τον μπαγασάκο πόσο κίνκυ να είναι άραγε και μ' αρέσουν κάτι τέτοια :PPP).



Κι' επειδή ξέρω πως εσείς οι διανοούμενοι αναγνώστες μου είσαστε του ποιοτικού κινηματόγραφου (Ταρκόφσκι, Ντίσνευ, Καραγιάννη-Καρατζόπουλο μου τα παίζετε στα δάχτυλα κάτι τέτοια) ιδού η συνεισφορά του Μπόλλυγουντ διά τας άγιας αυτάς ημέρας. Βοήθεια μας.



Αλλά τι τα θες. Οταν εμείς χτίζαμε μπουζουξίδικα οι άλλοι ρεύονταν χαρούπια στις σπηλιές. Ακόμα κι' εδώ τους βάλαμε τα γυαλιά (με μεγάλα χρυσά γράμματα στο πλάι να φαίνεται η μάρκα ντε, τζάμπα τα δώκαμε τόσα ευρά;)
Κλείνουμε λοιπόν με άφθαστο ελληνικό κάλλος. Η μήπως με ένα λου;
Αγαπημένοι μου ας αποχαιρετίσουμε λοιπόν αυτή την μίζερη χρονιά μ' ένα σκατς, ξηροκάρπια και πρώτο τραπέζι πίστα όπως αρμόζει στον πολιτισμό μας. Σας εύχομαι τα γνωστά, υγεία, αγάπη, ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία και άλλα βαρύγδουπα. Ελα, όλα τα μωρά στην πίστα! Και προσοχή μην μου γλιστρήσετε σε κανένα γαρούφαλλο!



Χάπι νιου γήαρ το μαι φανς!

σεμινάριο

Αυτή την γλάστρα την έκλεψα από το σπίτι της μαμάς γιατί έπρεπε οπωσδήποτε να φωτογραφίσω αυτό το θείο πλάσμα με φόντο το γαλάζιο. Φωτογραφίζοντας ένα λουλούδι είναι ο μόνος τρόπος να αποτυπώσεις το φως του. Τ'αφήνω να με διδάξουν. Οπως στο σεμινάριο του Νικηφόρου Βρεττάκου.
Πόσο μπορεί ν' αλλάξει την ζωή μας η ποίηση! Σου ανοίγει τα μάτια διάπλατα! Με τα μάτια ορθάνοιχτα βουτάς. Πάμε μακροβούτι;
Απόγευμα Δεκεμβρίου με την θλίψη των Χριστουγέννων που μοιάζει να είναι ένα must της εποχής ή μήπως μιά ανοιξιάτικη στιγμή; Λατρεύω τα άσπρα λουλούδια και νοσταλγώ καταγάλανους πεντακάθαρους ουρανούς. Στιγμές ευτυχίας. Πόσο τις είχα ανάγκη!
Δεν σχολιάζω το γεγονός το αν χωράει τόση ομορφιά σε ένα κουτί. Αυτό εργασία γιά το σπίτι μικρά μου. Καλή χρονιά!

Tι ηδονή!

Virtual Bubblewrap

τα κάλαντα

Αν είναι ένα πράγμα που μου άρεσε πάντα στις γιορτές ήταν τα κάλαντα. Ανυπομονούσα να ξημερώσει και ν' αρχίσει να χτυπάει το κουδούνι, να έρθουν παιδάκια να μου τα πουν. Και άνοιγα σε όλους όσους μου χτυπούσαν, ακόμα και στους σκουπιδιάρηδες, γύφτους, κλαρίνα και σε οποιονδήποτε μου χτυπούσε την πόρτα. Αν ήταν τρομερά παράφωνοι τους έδινα γρήγορα τα λεφτά γιά να μην βανδαλίζουν άλλο τ' αυτιά μου. Ετσι με είχαν μάθει οι γονείς μου, να δίνω σε όλους και κυρίως τα Χριστούγεννα. Επειδή εμείς είμασταν τυχεροί που είχαμε κι' επειδή υπήρχε τόσος κόσμος που δεν είχε.
Ναι, τ' αγαπάω τα κάλαντα. Κυρίως επειδή μου θυμίζουν τον πατέρα μου, που μας έπαιρνε και μας πήγαινε σε όλο το σόι και τους συνεργάτες του να τα πούμε. Αρχίζαμε από το σπίτι της γιαγιάς της Ευδοκίας και συνεχίζαμε στις αδελφές του, στην νονά μου την Ματούλα, στην θεία την Κατίνα, στην θεία την Πόπη, στην θεία την Μπιμπί που ήταν παιδίατρος και με είχε σώσει από καλπάζουσα βροχοπνευμονία. Μετά πιάναμε την οικογένεια της μαμάς αρχίζοντας από τον παππού τον Παύλο και μετά τις αδελφές του, την θεία την Βαγγελία με την ωραία αυλή και τα δίδυμα που έλεγαν αστεία, την θεία την Νικολέττα και την θεία την Ελένη που χήρες πλέον συζούσαν και ξεκαρδιζόμασταν να τις ακούμε να τσακώνονται όλη την ώρα, την θεία την Μαίρη που ήταν απίστευτα καλή με όλα τα παιδιά επειδή δεν είχε δικά της. Και ήταν ο κήπος της πάντα γεμάτος τριαντάφυλλα, χειμώνα καλοκαίρι, και φεύγαμε με ένα μεγάλο μπουκέτο κάθε φορά. Αυτή η εικόνα μου έχει μείνει από εκείνη. Ευμάρεια και τριαντάφυλλα. Και δεν μιλώ γιά το σπίτι της, που δεν ήταν τόσο σπουδαίο αλλά γιά τον χαρακτήρα της και την καρδιά της. Ηταν στριμένη έλεγε η μαμά μου, αλλά εγώ ποτέ μου δεν την είδα έτσι. Η αλήθεια είναι ότι μου είχε μία αδυναμία.
Ναι τ' αγαπούσα τα κάλαντα, επειδή ήταν μέρες αγάπης. Ξεκινούσαμε το πρωί και τελειώναμε το απόγευμα. Και είχα μαζέψει πολλά λεφτά, υπερβολικά πολλά γιά ένα παιδί. Και μας είχαν μάθει γιά την αποταμίευση στο σχολείο και δεν χαλούσα φράγκο. Πήγαινα και τα έδινα όλα στον πατέρα μου να μου τα φυλάξει γιά όταν μεγαλώσω να φτιάξω την προίκα μου. Αυτό πάλι ήταν μάθημα της μαμάς η οποία μου μάζευε λεπτοδουλεμένα τραπεζομάντηλα κεντητά, σεντόνια λινά και χιονάτες πετσέτες από τότε που ήμουν δύο χρονών. Και είχαμε ένα πατάρι γεμάτο με την προίκα μου. Και είχα απ' όλα, όπως έλεγε η μαμά. Ποδιές γιά την κουζίνα, γαντάκια, πετσέτες ζωγραφισμένες στο χέρι, δαντέλες και σεμέν και μία υπέροχη πλεκτή κουβέρτα με απλικαρισμένα τριανταφυλλάκια που πολύ την θαύμαζα. Ανυπομονούσα να μεγαλώσω γιά να έχω διπλό κρεββάτι γιά να την στρώνω.
"Εγώ την προίκα μου την μάζευα από παιδί που μου έδινε ο πατέρας μου χαρτζηλίκι" έλεγε πάντα η μαμά "και δεν είμασταν και πλούσιοι. Και όταν ήρθε η ώρα να παντρευτώ τα έχασαν η γιαγιά σου και οι θείες σου. Μα όλα τα έχει, έλεγαν" περήφανη που είχε εντυπωσιάσει τις αδελφές του πατέρα μου, που η αλήθεια είναι ότι λίγο σνομπ ήταν.
Μου άρεσαν οι γιορτές και είχα σκοπό να ακολουθήσω όλες τις παραδόσεις όταν θα γινόμουν μεγάλη και θα είχα το δικό μου σπιτικό. Και θα γινόμουν τρομερή νοικοκυρά, και θα έφτιαχνα κουραμπιέδες και μελομακάρονα όπως η θεία η Βιβή. Μόνο που εγώ δεν θα έβαζα ανθόνερο στους κουραμπιέδες γιατί είχαν απαίσια γεύση, αλλά δεν τόλμησα ποτέ να της το πω γιατί θα την πλήγωνα. Και την λάτρευα την θεία την Βιβή.
Και μετά ήταν τα δώρα. Είχαν καμιά σαρανταριά βαφτιστήρια οι γονείς μου, συν τα παιδιά των εργατών του εργοστασίου, μία ολόκληρη μέρα την περνούσαμε διαλέγοντας δώρα γιά άλλα παιδάκια. Πολύ με τσάντιζε αυτό. Κυρίως επειδή έπρεπε να πάρω ένα μόνο πράγμα ή και κανένα μερικές φορές γιά να μην κακομάθω. Και με πήγαιναν στον παράδεισο, έτσι έβλεπα το μαγαζί του θείου του Βάσου του Μπογιατζάρα στον Πειραιά. Ενας παράδεισος από παιχνίδια! Και μετά πηγαίναμε να παραγγείλουμε τις γαλοπούλες γιά τους εργάτες, και μετά τους κουραμπιέδες, τα μελομακάρονα και τα τσουρέκια. Και Θεέ μου πως μύριζε εκείνο το ζαχαροπλαστείο, σου ερχόταν να ορμήξεις στις προθήκες γιά ν'ανακαλύψεις τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι. Και μετά πηγαίναμε με την μαμά να διαλέξουμε καλάθια γιά τους συνεργάτες του μπαμπά. Εδινε ο πατέρας μου, όπου και όπως μπορούσε. Και τον θαύμαζα απεριόριστα γι' αυτό. Και δεν ξεχνούσε κανέναν, ούτε την εκκλησία, ούτε τα δώρα των τροχονόμων, μία ολόκληρη λίστα από ανθρώπους που έπρεπε να φροντίσει.
Ηταν ωραίες τότε οι γιορτές. Είχαμε τόσα πολλά, και δεν μιλώ γιά υλικά αγαθά, τόσοι πολλοί άνθρωποι που πλέον δεν υπάρχουν και τόση πολλή αγάπη. Πόσο διαφορετικό είναι το σήμερα με τους ψυχρούς κι' αδιάφορους καταναλωτές. Γιατί δεν είμαι διόλου σίγουρη πιά αν έχει μείνει πιά κάτι ανθρώπινο σε όλους μας.

Υπάρχουμε μόνο γιά να καταναλώνουμε άραγε;

Εγραψα ένα παράπονο στο facebook. Πως εδώ στας εξοχάς δεν υπάρχει κανείς να μου πει τα κάλαντα. Και κάθε χρόνο βάζω κάποιον να μου τα τραγουδήσει από το τηλέφωνο. Και φέτος με φρίκη συνειδητοποίησα ότι έχω ξεχάσει τα λόγια! Τελικά διάβασε την επιθυμία μου η ξαδέλφη μου η Σίσσυ και έβαλε τον γιό της τον Μάριο να με πάρει τηλέφωνο. Χωρίς τρίγωνο αλλά χάρηκα τόσο πολύ! Καταλήξαμε να τα τραγουδάμε μαζί τελικά.
Ο αδελφός μου κι' εγώ να τραγουδάμε τα κάλαντα. Κι' ο μπαμπάς να μας συνοδεύει. Το χαμόγελο του. Εμοιαζε με τον ήλιο όταν χαμογελούσε. Τόσο φωτεινός!
Φάγαμε στης μαμάς τα Χριστούγεννα. Και αυτή την φορά πήγα αδιαμαρτύρητα. Χωρίς να φοβάμαι πως θα καταλήξει σε ένα φιάσκο αρχαία ελληνική τραγωδία. Η μαμά μου είναι πολύ πιό συγκαταβατική τελευταία και δεν με προκαλεί. Και γιά πρώτη φορά αγκάλιασα τον αδελφό μου με λαχτάρα. Η Μάρσα έλειπε γιά σκι στην Βουλγαρία και δεν είχα κανέναν ν' ανταλλάξουμε εξυπνάδες στο τραπέζι. Δεν με πήρε να μου ευχηθεί ούτε γιά τα Χριστούγεννα, ούτε γιά την γιορτή μου και πληγώθηκα. Πόσο αδιάφορη γίνεται...

Υπάρχουμε γιά ν' αγαπάμε.

Χρόνια πολλά

Δεν μας έφτανε η επέλαση των πασόκων με την πράσινη ανάπτυξη τους, η οικονομική πανωλεθρία που ακούμε ολημερίς στις ειδήσεις, η γρίπη των χοίρων και η εκατόμβη νεκρών, το ζήτημα ζωής και θανάτου to be or not to be εμβόλιο ορ νοτ εμβόλιο, τα 15 ευρώ το κιλό που έχουν οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα, παπαπα άντε να περάσεις Χριστούγεννα της προκοπής.
Κάντε λίγη υπομονή, εξάλλου ο Τζώρτζ είχε πει ότι χρειαζόταν 100 μέρες γιά την λύση. Ε κοντεύουν. (Μεταξύ μας τώρα, να του δώσω κι' εκατό χρόνια, πιστεύετε πως θα την βρει;)...
Ζόρικα τα πράγματα, γι' αυτό κλείστε τ' αυτιά σας, σκεφτείτε ότι οι γονείς μας πέρασαν έναν πόλεμο και κατοχή κι' επιβίωσαν, τι στην ευχή είμαστε σε καλύτερη μοίρα (προς το παρόν τουλάχιστον), γι' αυτό ρίξτε το έξω και ξεφαντώστε (το κατά δύναμιν). Μιά ζωή την έχουμε.
Αντε βρε, ι μιλιόρι αγγούρι και κρόνια πολλά.

xoxo (έξω έξω vade retro Satanas) που λένε και οι βάρβαροι

,,,,,,,,,,

Εχεις ποτέ σου φωνάξει τόσο δυνατά ώστε να νομίζεις πως θα ξεκολλήσουν τα πνευμόνια σου;
Είναι από τις ωραιότερες αισθήσεις που έχω ζήσει.
Εχεις θελήσει να φωνάξεις και να μην βγαίνει άχνα;
Είναι από τις χειρότερες.
Σιωπή είναι, υπομονή, θα περάσει.

Αύριο Σάββατο 19/12 στις 11 στο Σύνταγμα διαμαρτυρία γιά το κυνήγι

ΚΥΝΗΓΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ!

Ελάχιστες μόνο μέρες μετά την απόφαση του ΣτΕ να αναστείλει την ισχύ της ρυθμιστικής απόφασης για το κυνήγι το υπουργείο περιβάλλοντος εξέδωσε την ίδια (και το ίδιο παράνομη) απόφαση ως νέα. Πρόκειται για νέο ρεκόρ της διοίκησης που κάνει τα πάντα για να μην χάσουν οι χαϊδεμένοι της κυνηγοί την ψυχαγωγία τους ούτε για ένα Σαββατοκύριακο.

Πρόκειται επίσης για μια ξεκάθαρη περίπτωση άρνησης της κυβέρνησης να εφαρμόσει μια δικαστική απόφαση που εκτός από τους κινδύνους στους οποίους εκθέτει την άγρια πανίδα (η προστασία της οποία είναι συνταγματική της αποστολή) υπονομεύει την βασική συνταγματική αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Μετά την υπόθεση με την εκτροπή του Αχελώου η χθεσινή απόφαση αποδεικνύει για όποιον είχε ακόμα αμφιβολίες ότι η νέα κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με την οικολογία και την πράσινη πολιτική και αποτελεί συνέχεια του παλαιοκομματισμού των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Οι υπεύθυνοι αυτού του πραξικοπήματος να είναι σίγουροι ότι θα έχουν την ευκαιρία να εξηγήσουν την συμπεριφορά τους εκτός από την Ελληνική δικαιοσύνη που θα κρίνει και τη «νέα» απόφαση και στα Ευρωπαϊκά όργανα στα οποία θα θέσουμε το θέμα.

Καλούμε τους πολίτες να συμμετέχουν στην αυριανή συγκέντρωση διαμαρτυρία των ζωοφιλικών σωματείων στην πλατεία Συντάγματος στις 11.00 το πρωί.

Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες:
Μιχάλης Πετράκος, τηλ. 2385051868, 6942984455

****

Οργισμένες δηλώνουν οι ζωοφιλικές οργανώσεις της χώρας μετά την απαράδεκτη έκδοση νέας ρυθμιστικής απόφασης για τη συνέχιση του κυνηγιού από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, η οποία απαξιώνει πλήρως και με τον πιο προκλητικό τρόπο την απόφαση του Ε΄ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας που ανέστειλε το κυνήγι σε όλη την Ελλάδα, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της προσφυγής που είχε καταθέσει η Ζωοφιλική Οικολογική Ένωση Ελλάδος.

Η αδιαφορία όλων των κυβερνήσεων μέχρι τώρα προς τις ζωοφιλικές οργανώσεις και η συστηματική απαξίωση του έργου τους και των αιτημάτων τους συνεχίζεται με τη σημερινή απόφαση από το νέο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Αποφασισμένες να προβούν σε μία σειρά κινητοποιήσεων, οι ζωοφιλικές οργανώσεις ξεκινούν με τη συγκέντρωση – διαμαρτυρία αύριο Σάββατο 19.12.2009 στις 11 το πρωί στην Πλατεία Συντάγματος, ζητώντας την οριστική απαγόρευση του κυνηγιού και δηλώνοντας την πλήρη αντίθεσή τους στη φιλοκυνηγετική πολιτική που έχουν εφαρμόσει όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα. Η «Πράσινη» Πολιτική οφείλει να αναδεικνύει το σεβασμό και την προστασία της πανίδας της χώρας μας και δεν μπορεί να έχει σχέση με τη θανάτωση ζώων.

Απαιτώντας από το κράτος να δείξει εμπράκτως και όχι μόνο με λόγια, ότι υποστηρίζει ουσιαστικά την προστασία του περιβάλλοντος και ότι είναι πάνω από τα οποιαδήποτε οικονομικά και ψηφοθηρικά συμφέροντα, καλούμε όλους τους πολίτες να δηλώσουν μαζί μας, την αντίθεσή τους στη συνέχιση βίαιων δραστηριοτήτων όπως είναι το κυνήγι, μια σκληρή μορφή αναψυχής που έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες της σύγχρονης κοινωνίας και να αποδοκιμάσουν όλους αυτούς που αγνοούν συστηματικά ότι η φύση δεν ανήκει σε μια μειοψηφία οπλοφόρων πολιτών.

Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΖΩΟΦΙΛΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Εχετε πράγματα που δεν χρειάζεστε; Χαρίστε τα!

Ζούμε στον αιώνα της αδιαφορίας, της απανθρωπιάς και της άχρηστης πληροφορίας. Μέσα στα τόσα καθημερινά σπαμ, που εγώ τουλάχιστον σβήνω τα περισσότερα (γιά να μην πω όλα) χωρίς να τα διαβάζω πιά, μερικές φορές υπάρχει κάτι πραγματικά χρήσιμο. Χριστούγεννα έρχονται και όπως πάντα στο μυαλό μας έρχονται όσοι δεν έχουν. Η μήπως όχι;
Δυστυχώς κάθε χρόνο η πρόοδος της στρατιάς των δυστυχισμένων αυξάνεται γεωμετρικά. Ανεργοι και απολυμένοι έρχονται να προστεθούν στους άστεγους. Οπου και να γυρίσεις το κεφάλι σου βλέπεις πονεμένα μάτια, στα φανάρια, στους κάδους των σκουπιδιών, ακόμα και στα μάτια των περαστικών. Χέρια απλωμένα κι' εσύ ντρέπεσαι που δεν έχεις να δώσεις σε όλους. Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω, σκέφτεσαι.
Μπορείς! Ολοι μπορούμε να δώσουμε μιά μικρή βοήθεια. Ολοι μας έχουμε πράγματα που μας είναι εντελώς περιττά. Πόσες φορές δεν νοιώσατε ότι έχετε καταντήσει δούλοι των πραγμάτων και ότι τα καταναλωτικά αγαθά έχουν καταντήσει βάρη τελικά. Ξεφορτωθείτε τα!
Με την διαφορά ότι αυτή την φορά το δικό μας σκουπίδι μπορεί να είναι δώρο γιά κάποιον άλλον. Μην τα πετάτε. Μαζέψτε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ας μην το αφήσουμε δίπλα στους κάδους αυτή τη φορά. Ας κάνουμε τον κόπο να το πάμε εκεί που πρέπει, εκεί που είμαστε σίγουροι ότι θα φτάσει στους αποδέκτες που έχουν πραγματική ανάγκη.

Κέντρο Υποδοχής Αστέγων Δήμου Αθηναίων (ρούχα, σεντόνια, παπλώματα): Πειραιώς 35, τηλ. 210 52.39.465

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ρούχα, τρόφιμα, ηλεκτρικές συσκευές, έπιπλα κ.ά.): Σολωμού 25, τηλ.: 210 33.200.06

Κέντρο Συμπαράστασης Παιδιών και Οικογένειας (ποικίλα είδη): Φερών 5, τηλ. 210 88.38.914

Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης, (ποικίλα είδη): Φειδίου 14-16, τηλ.: 210 38.16.886

ΜΚΟ Praksis (φάρμακα): Στουρνάρη 57, τηλ. 210 52.05.200

Σύλλογος ΡΕΤΟ (έπιπλα, ηλεκτρικές/ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια κ.ά): 21o χλμ. Λεωφόρου Αθηνών-Λαυρίου, τηλ. 210 66.25.0962

ΜΚΟ Θεόφιλος (τρόφιμα, ρούχα, παπούτσια, είδη προσωπικής υγιεινής, πάνες για μωρά, παιδικές τροφές κ.ά): Πέτρου Γιαλούρου 9, τηλ. 210 88.19.397

Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας (βιβλία): Κλεισόβης 18, τηλ. 210 45.15.387

Αυτές οι διευθύνσεις ήταν στο μαιλ, σίγουρα υπάρχουν περισσότερες.
Σκέφτομαι τον Μιχάλη που γύρισε με δακρυσμένα μάτια την Δευτέρα. Ενας συνάδελφος του απολύθηκε. Ο Μιχάλης είναι ευγενικός αλλά σχετικά ψυχρός με τους συναδέλφους του, τους κρατάει όλους σε απόσταση. Μου έκανε εντύπωση που τον είδα έτσι.
"Στεναχωρήθηκα" μου είπε "Ούτε εγώ δεν περίμενα να στεναχωρηθώ τόσο αλλά ο μικρός μ' αγκάλιασε και μου είπε ότι μ' αγαπάει και ήταν χάλια. Που θα ξαναβρεί δουλειά;"

Δεν υπάρχει φίλος και γνωστός που να μην ανησυχεί γιά το αν θα συνεχίσει να έχει την δουλειά του. Συν μερικούς φίλους που αναγκάστηκαν να κλείσουν την δική τους πνιγμένοι στα χρέη. Χρέη, τράπεζες, τόκοι μέχρι τελικής πτώσεως.
Δεν ξέρω αν έχω δίκιο αλλά νομίζω πως ήρθε η ώρα που όλοι θα πληρώσουμε τα λάθη μας. Εμείς η κοινωνία είμαστε που στον βωμό του κέρδους θυσιάσαμε την ανθρωπιά μας. Η απληστία μας οδήγησε εδώ που βρισκόμαστε. Και η αδιαφορία θα μας πάει ακόμα παρακάτω. Οι κυβερνήσεις αδιαφόρησαν όταν οι βιομηχανίες έκλειναν ή μεταφέρονταν. Η επέλαση Κινεζικών προιόντων ήταν προφανώς επικερδής. Καλώς ήρθατε στην χώρα που δεν παράγει τίποτε και τα εισάγει όλα και ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ τι θα είναι αυτό που μπορεί να μας βγάλει από την κρίση. Ναι η κρίση είναι διεθνής αλλά προσπάθησε κανείς να μας προετοιμάσει γιά την λαίλαπα που ερχόταν;
Αδιαφορείστε λοιπόν λίγο ακόμα γιά τον δίπλα σας. Η εξαθλίωση της κοινωνίας είναι εδώ ορατή αλλά εμείς είμαστε πολύ απασχολημένοι με τα ατομικά μας προβλήματα.
Κοίτα ποιός μιλάει, θα μου πείτε... Εγώ που έχω παρατήσει τα πάντα και ζω ζωή ερημίτη στας εξοχάς...
Θα μπορούσα να είμαι εγώ. Αυτό να σκέφτεστε κάθε φορά που γυρνάτε το κεφάλι όταν βρίσκεστε στην δυσάρεστη θέση να βλέπετε κάποιον που υποφέρει. Οτι μπορεί κάποια στιγμή να είστε εσείς που θα βρεθείτε στην θέση τους. Εχω περάσει από εκεί, ξέρω πως είναι το να μην έχεις δουλειά και εισόδημα. Τίποτα άλλο. Αυτά είχα να πω. Ανοίξτε τις ντουλάπες σας και τις καρδιές σας.

Παιδιά σε ρόλο λαγωνικών στην Αλβανία

Ιταλοί κυνηγοί χρησιμοποιούν παιδιά σαν λαγωνικά



Η είδηση προέρχεται από το αλβανικό, ιδιωτικό κανάλι, TOP-Channel και συγκλονίζει την αλβανική κοινή γνώμη. Στο αποκαλυπτικό, τηλεοπτικό, ρεπορτάζ εμφανίζονται Ιταλοί κυνηγοί να χρησιμοποιούν μικρά παιδιά σαν κυνηγητικά σκυλιά για τη συλλογή των θηραμάτων τους στην Αλβανία. Του Αρίστου Αναγνώστου

Το ρεπορτάζ που έχει πραγματοποιηθεί στην περιοχή Ντιβιάκα, κοντά στην Αδριατική Θάλασσα, επαναφέρει το θέμα της εργασίας, εκμετάλλευσης και κακοποίησης παιδιών στην γειτονική χώρα, το οποίο φαίνεται να απουσιάζει από την ατζέντα της αλβανικής κυβέρνησης.

Οι εικόνες του τηλεοπτικού ρεπορτάζ σοκάρουν. Όπως και οι ομολογίες των ίδιων των Ιταλών κυνηγών ότι είναι πιο συμφέρουσα λύση να χρησιμοποιούν παιδιά αντί για σκυλιά. «Τους δίνουμε το πολύ 2 με 3 ευρώ την ημέρα, πολλές φορές μόνο φαγητό, κανένα σάντουιτς ή κανένα μήλο», δηλώνουν στην κάμερα.

«Πολλές φορές δεν μας δίνουν τίποτα, δεν μας πληρώνουν», λένε τα παιδιά-λαγωνικά, που εξομολογούνται ότι συχνά πέφτουν θύματα βασανισμού και κακοποίησης από τους κυνηγούς. Οι γονείς από την πλευρά τους δηλώνουν άγνοια.

Τα παιδιά-λαγωνικά είναι υποχρεωμένα να μαζεύουν-με κίνδυνο της ζωή τους- τα θηράματα των κυνηγών. Οι σφαίρες διασποράς που χρησιμοποιούν δεν είναι μόνο «αποτελεσματικές» για τη μαζική δολοφονία πουλιών, αλλά και επικίνδυνες για τα παιδιά-λαγωνικά.

Το ρεπορτάζ- όπως επισημαίνει το κανάλι που υποστηρίζει την αντιπολιτευόμενο Σοσιαλιστικό Κόμμα του Έντι Ράμα- αποτελεί μια φωνή διαμαρτυρίας για την άγνοια και την αδιαφορία της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά στην παιδική εργασία, την εκμετάλλευση και κακοποίηση παιδιών.

από tvxs

Σας κάνει εντύπωση; Εμένα καθόλου. Μιλάμε γιά μιά άρρωστη μερίδα της κοινωνίας. Ποιός ξεχνάει τις υπέροχες φωτογραφίες με τα κρεμασμένα κυνηγόσκυλα; Και όχι μόνον...

ο φίλος των κυνηγών Σαμαράς

Να λοιπόν που μας προέκυψε και χειρότερος. Ο Καραμανλής έκανε πως δεν άκουγε. Εβαλε τον KILLτίδη και καθάρισε. Ετούτος εδώ βιάστηκε να υπερασπιστεί τους δολοφόνους. Απολαύστε Σαμαρά.

"Οι θέσεις Σαμαρά για το κυνήγι!"

Η πρωτοβουλία της ΚΣΕ να υποβάλει στη «βάσανο» γραπτών απαντήσεων για το κυνήγι σημαίνοντες παράγοντες της πολιτικής μας ζωής είναι αναμφισβήτητα θετική, ωστόσο αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ανάλογες ενέργειες και προς την κατεύθυνση των υπολοίπων κομμάτων, ιδιαίτερα του κυβερνώντος, που σήμερα επωμίζεται και τις μεγαλύτερες ευθύνες για το παρόν και το μέλλον της κυνηγετικής δραστηριότητας.

ΘΕΣΗ 1η
Το κυνήγι, όπως και το ψάρεμα, δεν αποτελούν μόνο αποδεκτές πράξεις αποκόμισης τροφής από τη φύση, αλλά και έναν αυθεντικό τρόπο για να μπορέσει ο σύγχρονος άνθρωπος να συνομιλήσει μαζί της, να συνδεθεί με την ύπαιθρο, να την αγαπήσει και να στρατευτεί συνειδητά στην υπόθεση της υπεράσπισης της ακεραιότητάς της. Αν το κυνήγι διεξάγεται με τους όρους αειφορίας και σύνεσης που πρέπει, αποτελεί και έναν τρόπο αντίστασης στην αποξένωση του σύγχρονου ανθρώπου από το φυσικό περιβάλλον.

ΘΕΣΗ 2η
Οχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στην Αμερική, οι ενώσεις των κυνηγών χρησιμοποιούνται και αντιμετωπίζονται ως εξαιρετικά πολύτιμες κοινωνικές εφεδρείες για την υπεράσπιση του δημόσιου αγαθού που αντιπροσωπεύουν τα δάση, οι υδροβιότοποι, η άγρια ζωή και το φυσικό περιβάλλον γενικότερα. Οταν πολλοί αντιλαμβάνονται τα δάση και τα βουνά ως ευκαιρίες για οικόπεδα, τουριστικές επενδύσεις, χωράφια προς καλλιέργεια ή οτιδήποτε άλλο, ο κυνηγός συνεχίζει να τα θέλει και να τα αγαπάει γι αυτό ακριβώς που είναι!

Γι' αυτό ακριβώς ο Επίτροπος Περιβάλλοντος της ΕΕ Σ. Δήμας έχει δηλώσει ότι για την προστασία της φύσης το κυνήγι είναι μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος. Δυστυχώς όμως στη χώρα μας, με πρόφαση διάφορα ιδεολογήματα, εξαντλούμαστε στην απλουστευτική αντίθεση του καλού και του κακού. Κάποιοι έχουν κάθε λόγο να ξεδιπλώνουν μια πολωτική ρητορική, γιατί παρουσιάζοντας τους κυνηγούς ως εχθρούς του περιβάλλοντος, αλιεύουν κοινωνικό ακροατήριο και βολεύονται ποικιλοτρόπως.

ΘΕΣΗ 3η
Οντως, το έχω δει πολλές φορές να συμβαίνει στην πολιτική μου διαδρομή, και όχι μόνο με το κυνήγι. Τις περισσότερες φορές οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί για το κυνήγι υποκρύπτουν ένα βολικό άλλοθι για την ανεπάρκεια και την αδιαφορία της Πολιτείας να διαχειριστεί ή να προστατεύσει ουσιαστικά την ύπαιθρο και την άγρια ζωή. Είναι υποκριτικό π.χ. να εξαντλούμαστε σε περιορισμούς για το κυνήγι, την ίδια στιγμή που υφίστανται πολιτικές οι οποίες συσσωρεύουν ένα τεράστιο περιβαλλοντικό κόστος και συρρικνώνουν ακόμα περισσότερο την πανίδα και τη χλωρίδα. Δείτε τις πυρκαγιές, δείτε την άναρχη επέκταση του οικιστικού ιστού, δείτε τις πολιτικές που βιομηχανοποιούν τη γεωργία, καταστρέφουν τις νησίδες άγριας ζωής, εξαντλούν τους φυσικούς πόρους και ταυτόχρονα δημιουργούν συνθήκες ανταγωνισμού που δεν μπορεί να αντέξει ο μικρομεσαίος αγρότης.

ΘΕΣΗ 4η
Αυτό που ξέρω είναι ότι στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, η διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου για πολλά είδη επιμηκύνεται πολύ πέραν της ισχύουσας περιόδου στην πατρίδα μας.

Και αυτό που επίσης ξέρω είναι ότι, πριν από μερικά χρόνια το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε με τα πιο αυστηρά επιστημονικά και δικονομικά κριτήρια τη διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου στην Ελλάδα, αποφασίζοντας ότι είναι απόλυτα σύννομη με τις σχετικές οδηγίες της Ενωσης. Οπότε, δεν καταλαβαίνω γιατί θα ανακινούσε κανείς ένα τέτοιο θέμα...

ΘΕΣΗ 5η
Θα συμπλήρωνα ότι για τις τοπικές κοινωνίες της υπαίθρου το κυνήγι δεν είναι μόνο μέρος της κουλτούρας τους, αλλά και πολύτιμο στοιχείο κοινωνικής συνοχής. Το βιώνουν γνήσια, αυθεντικά και ακομπλεξάριστα, χωρίς ιδεολογικούς πειθαναγκασμούς που συχνά προκύπτουν από ένα είδος κακώς εννοούμενης μόδας. Κάθε απόπειρα λοιπόν να χαράξει κανείς πολιτική για την ύπαιθρο χωρίς να λάβει υπόψη τις ανάγκες και τη θέληση των ανθρώπων που ζουν εκεί, είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Οσοι αρέσκονται σε απαγορεύσεις χωρίς διάλογο με τους ανθρώπους της υπαίθρου που θα υποστούν αυτούς τους περιορισμούς, δεν κάνουν μόνο ένα πολιτικό λάθος. Διαπράττουν ταυτόχρονα ένα πολιτικό ατόπημα εις βάρος των ανθρώπων που σήμερα επιμένουν να δίνουν ζωή στην ελληνική ύπαιθρο! Γι αυτό η άποψή μου είναι ξεκάθαρη: διάλογος, ενημέρωση, και πάνω απ όλα σεβασμός στην άποψη για τη ζωή που αντιπροσωπεύουν οι άνθρωποι της υπαίθρου.

ΘΕΣΗ 6η
Οχι μόνο δεν κατανοώ τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας πρότασης, αλλά τη βρίσκω μειωτική για τις τοπικές κοινωνίες και επικίνδυνη συνολικά για την επιχειρούμενη προσπάθεια προστασίας μιας περιοχής. Συμμάχους στον κοινό σκοπό πρέπει να αναζητούμε και όχι ατελέσφορους αποκλεισμούς που οδηγούν σε διχασμούς και συγκρούσεις. Οπου η «προστασία» συνδέθηκε μόνο με απαγορεύσεις, απομόνωση, περιορισμούς και υποχρεώσεις, απέδωσε τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα.

ΘΕΣΗ 7η
Η ίδρυση της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής και άλλες δραστηριότητες ή δράσεις που αναπτύσσουν οι κυνηγετικές οργανώσεις, αποτελούν στοιχεία του συλλογικού αισθήματος ευθύνης που διατηρούν έναντι της φύσης και της άγριας ζωής.

Η Πολιτεία, τα κόμματα, κάθε μορφή συλλογικότητας του δημόσιου βίου, θα έπρεπε να προσπαθεί να αξιοποιήσει αυτή τη στενή σχέση 300.000 ανθρώπων με τη φύση. Τρόποι υπάρχουν πολλοί και θα βρεθούν ακόμα περισσότεροι...

Οι ερωτήσεις της ΚΣΕ

1. Για 300.000 περίπου πολίτες αυτής της χώρας, το κυνήγι καταλαμβάνει μια υψηλή προτεραιότητα στην καθημερινή τους ζωή και κατέχει μια θέση φυσικού δικαιώματος στη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία παίρνει τους ανανεώσιμους καρπούς της με όρους και περιορισμούς.

Συμμερίζεστε αυτή τη στάση;

2. Σήμερα το κυνήγι ασκείται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης με προϋποθέσεις που διασφαλίζουν την αειφορία της άγριας ζωής και γι αυτό θεωρείται απόλυτα συμβατή με το περιβάλλον δραστηριότητα. Εσείς, θεωρείτε ότι σήμερα συντρέχουν... ιδεολογικοί λόγοι, που καθιστούν αναντίστοιχη για την εποχή μας την κυνηγετική δραστηριότητα;

3. Εκτίμησή μας είναι ότι πολύ συχνά το κυνήγι και οι κυνηγοί δαιμονοποιούνται εντέχνως, προκειμένου να αποκρυβούν τα πραγματικά προβλήματα του περιβάλλοντος ή η έλλειψη ουσιαστικής πολιτικής της Πολιτείας για την αντιμετώπισή τους. Ποια είναι η δική σας άποψη;

4. Νομίζετε ότι συντρέχουν λόγοι για μείωση της κυνηγετικής περιόδου στη χώρα μας;

5. Για τους ανθρώπου της υπαίθρου το κυνήγι συνδέεται με το εισόδημά τους και ταυτόχρονα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας και της πολιτισμικής τους ταυτότητας... Νομίζετε ότι τέτοιου είδους ιδιαιτερότητες θα πρέπει να γίνονται σεβαστές και να λαμβάνονται υπόψη στη χάραξη πολιτικών για το κυνήγι και το περιβάλλον;

6. Στα ήδη περιορισμένης εκπροσώπησης συμβούλια διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών, προτάθηκε ήδη από 10 ΜκΟ προς το υπουργείο Περιβάλλοντος, να αποκλείονται από αυτά οι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Θα συμφωνούσατε με μια τέτοια εξέλιξη;

7. Στην καθημερινή αντιπαράθεσή σας με τα κοινωνικά ή περιβαλλοντικά προβλήματα της χώρας, νομίζετε ότι οι κυνηγετικές οργανώσεις θα μπορούσαν να συμβάλουν θετικά και πώς;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΙΛΑΚΟΣ

Από το Εθνος, λινκ δεν τους βάζω, σιγά μην τους διαφημίσω κιόλας. Οσο γιά τον Σαμαρά, να χαίρεσαι τους ψηφοφόρους σου, τους φονιάδες των ζώων. Φτου σου ρε, ακόμα δεν βγήκες! Εχει καεί όλη η Ελλάδα κι' ακόμα επιτρέπετε στους μανιακούς να κυκλοφορούν με τις καραμπίνες και να πυροβολούν ότι κινείται. Να με κάτι τέτοιους θα πάει η Ελλάδα μπροστά...