ο θεός των μικρών πραγμάτων

Από παιδάκι μου άρεσε να χαζεύω την φύση. Μπορούσα να περάσω ώρες παρακολουθώντας πεταλούδες, πασχαλίτσες, μυρμήγκια. Μπορούσα ώρες να χαζεύω ένα λουλούδι προσπαθώντας ν' ανακαλύψω τα μυστικά του. Φωτογραφίζοντας ήρθα σε επαφή με τον μακρόκοσμο. Και στ' αλήθεια μαγεύτηκα. Πως είναι δυνατόν να υπάρχει τόση ομορφιά γύρω μας κι' εμείς οι άνθρωποι να γινόμαστε όλο και πιό άσχημοι;




Ο θεός των μικρών πραγμάτων είναι ένα βιβλίο της Ινδής Αρουντάτι Ρόι. Το έκαναν δώρο στην μαμά μου και της το βούτηξα με την μία. Μου άρεσε τρελλά ο τίτλος και ξεκίνησα να το διαβάζω όλο ενθουσιασμό. Τελικά δεν ήμουνα σε φάση, ήταν και γεμάτο περιγραφές, με κούρασε, το παράτησα, ίσως το ξαναπιάσω κάποτε. Ο τίτλος όμως μου κόλλησε. Και κάθε φορά που βλέπω κάτι μικρό και όμορφο σκέφτομαι τον τίτλο του βιβλίου και πως ο μακρόκοσμος κρύβει πολλή αγάπη γιατί απ' αυτήν φτιάχτηκε.




Δεν είσαι κοριτσάκι, μου είπε κάποιος πρόσφατα. Οχι δεν είμαι μόνο κοριτσάκι αλλά νομίζω τελικά ότι όσον αφορά τα συναισθήματα είμαι. Δεν ξέρω αν οφείλεται στην απώλεια του πατέρα μου, ότι δηλαδή ίσως κόλλησα κάπου εκεί και περιστρέφομαι παγιδευμένη στην ιδέα του εφήμερου, του θανάτου και της εγκατάλειψης (όχι ποτέ δεν θύμωσα μαζί του, ξέρω πως ποτέ δεν θα με άφηνε) αλλά μονίμως φοβάμαι και αντιδρώ σαν κοριτσάκι. Μερικές φορές σκέφτομαι πως είναι επώδυνο αλλά τελικά ίσως αξίζει να κρατάς την ψυχή σου (όσο το δυνατόν γίνεται)παιδική.
Τέσπα γι' αλλού ξεκίνησε, κι' αλλού με πάει... το κόβω εδώ μην μου βγει μελόδραμα.
Επιστρέφω στο κυκλαδίτικο φως, στα αγριολούλουδα, στα μικρά θαύματα, στην αγάπη. Ας ανοίξουμε τα μάτια μας διάπλατα κι'ας ρουφήξουμε ζωή.
Βασικά ήθελα να πω ότι... δεν θυμάμαι...κάτι ήθελα να πω. Βρέστε το μόνοι σας.

Κι' ένα ψιλοσχετικό παλιό ποστάκι. Μήπως επαναλαμβάνομαι;

Στην Νατάσσα μου και όχι μόνον
(οπωσδήποτε κλικ πάνω στις φωτογραφίες)