στον Χάρη
Τις γειτονιές της Φλωρεντίας φώτιζαν απόψε
οι φλόγες από τα κυρήγματα του Girolamo Savonarola
βιαστικός περπατούσε μα τις διέκρινε στα μάτια των περαστικών.
Falò delle vanità!
Στην πυρά τα σύμβολα της ματαιοδοξίας!
Τα βελούδα, οι πέρλες και τα όργανα της σαγήνης!
Στην πυρά τα είδωλα και η απαγορευμένη γνώση!
Στάθηκε μπροστά στο έργο του
η ενανθρώπιση της ομορφιάς σ' ένα πίνακα.
Είναι άδικο τόση αγάπη να χαθεί!
Sandro, του είπε, μέσα από μένα θα δοξαστείς.
Είσαι όπως σ' ονειρεύτηκα, της ψιθύρισε, παντοτινά δικιά μου.
Σ'ένα πανί την τύλιξε στοργικά
και την έκρυψε.
Αυτό το ποιήμα το έγραψα γιά ένα σεμινάριο του Χάρη Βλαβιανού που παρακολούθησα και πολύ το ευχαριστήθηκα. Ποίηση κατά παραγγελία γκρίνιαζα κι' έβριζα αλλά τελικά βγήκε όπως το ήθελα. Σ' ευχαριστώ Χάρη γιά όσα πολύτιμα μας έδειξες και που με παρακίνησες να ξαναγράψω.
3 σχόλια:
Ενδιαφέρον. Ο ίδιος.
Φαντάστηκα ότι μπορεί να σου άρεσε τραγί μου.
Ναι, μού άρεσε.
Δημοσίευση σχολίου