"Ν' αφήσεις κάτι πίσω σου" είπε ο Χάρης.
"Μέχρι κι' ο Μάρλον Μπράντο άφησε την τσίχλα του στο μπαλκόνι" συμπλήρωσε η Μαρία.
Ναι κάποτε ήθελα ν' αφήσω κάτι πίσω μου.
Να με διαβάσει και να μ' αγαπήσει
έστω και μετά θάνατον κάποιος.
Μάταιο όπως όλα.
Μάταιο όπως όλα.
Αγάπησα τις λέξεις αλλά με κέρδισε η σιωπή.
Ψάχνω να βρω έναν λόγο γιά να συνεχίσω να γράφω.
Δεν υπάρχει.
Θα τους αφήσω την σκόνη μου τελικά.
Φταίει η δίνη που άνοιξε
κι' αχόρταγα καταπίνει
δέντρα, κτίρια κι' ανθρώπους
τα ζώα πρόλαβαν κι' έφυγαν
εκτός από ένα.
Εχουμε μείνει μόνες.
Εγώ και η δίνη.
Δεν εκπέμπω
γιατί ίσως δεν θέλω να με σώσουν
είναι απλά
τρεις τελείες
τρεις παύλες
τρεις τελείες
Ούτως ή άλλως κανείς δεν μπορεί να με σώσει.
Η μήπως μπορεί;
Αγάπα με σε παρακαλώ
γιατί εγώ δεν μπορώ.
Σκορπίστηκα πάλι.
10 σχόλια:
Υπέροχο... Η φωτογραφία δε όλα τα λεφτά.
Την αγάπη των άλλων την απολαμβάνουμε, την χρειαζόμαστε, την καταναλώνουμε.
Η δική μας αγάπη μας ...σώζει.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να συνεχίσεις να *γράφεις*
Υπάρχουν.
Υπάρχουν λόγοι λες. Γιά πες κανέναν.
Εγώ με την αγάπη για τον εαυτό μου δεν τα καταφέρνω και τόσο καλά.
Υπάρχουν λόγοι για μας
-Με τρόπο στέρεο περιγράφεις την αντάρα του εσωτερικού μας κόσμου μέσα από τα δικά σου βιώματα.
-Είσαι ένα μέρος από μας, κομμάτι του *Κόσμου*
-Είσαι ο αποδέκτης της Αγάπης κάποιων, που αυτό τους στηρίζει.
-………….
Υπάρχουν λόγοι για σένα.
-Να υποστηρίξεις τις επιλογές σου
-Να βγεις σε ξέφωτο.
-Να διευρύνεις το εγώ στο εμείς
-Να αγαπήσεις
-Να αποδεχτείς τον εαυτό σου
-Να υποστηρίξεις την μοναδικότητά σου
- …………
Ισως όμως αυτό που χρειάζομαι είναι η προστασίσ της ερήμου.
Η απόλυτη *ησυχία* μερικές φορές μας αποκαλύπτει άγνωστα μέρη και άγνωστες δυνατότητες του εαυτού μας.
Αν *ζητάμε* μέσα από την ερημιά.
Σαφώς γιατί έρχεσαι σ' επαφή με το θηρίο ή τον Θεό μέσα σου.
Τι να ζητήσει κανείς πλην της γαλήνης; Αφού όλα τα άλλα έχουν ψυχικό κόστος.
...Και μεις που τόσο πολύ έχουμε αγαπήσει τα γραφτά σου, δε μετράμε;;
Εβίνα μου η έμνευση είναι της στιγμής. Οσες φορές παρατησα το μολυβι, συχνά και για χρόνια επανήλθα δριμύτερη. Δεν κόβετια το χουϊ γλυκειά μου...
Σε σκεφτόμουνα σήμερα!
Δημοσίευση σχολίου