Απαστράπτον χρυσούν υπόδημα που φλέρταρα τουλάχιστον μία εβδομάδα και τελικά το απέκτησα χθες βράδυ. Οπως καταλαβαίνετε η συγκίνησις ήτο μεγάλη. Μου έκαναν και καλύτερη τιμή χωρίς να το ζητήσω! Ισως βέβαια να οφείλετο στο γεγονός ότι ενώ ο κόσμος που περιφέρεται είναι πολύς, τα μαγαζιά είναι άδεια. Η ίσως επειδή όταν χαμογελάω με συμπαθούν. Η ίσως επειδή μπήκε μία ιπτάμενη κατσαρίδα μέγεθος πουλί και ίπτατο συνοδεία ουρλιαχτών δικών μου και της πωλήτριας που κρυβόταν πίσω μου. Κι' αφού τρέχαμε πανικόβλητες και οι δύο να προφυλαχθούμε όρμησε ένας νεαρός και μας έσωσε. Καλά που υπάρχουν οι άντρες, σκέφτηκα γι' ακόμα μιά φορά.
Και το φόρεσα κι'έφυγα. Θα σας μείνει αξέχαστο, μου είπε η συμπαθέστατη νεαρά. Οντως, σκέφτηκα, σήμερα το πρωί που το έβαλα να ποζάρει στον ήλιο με φόντο το αμπελάκι μας. Καλέ πως αστράφτει έτσι! Τυφλώθηκα!
Τι ωραία, θα το βάλω κι'απόψε διά την άφτερ πασετζιάτα μου μετά τζελάτου 0%. Αχ αυτές οι πασετζιάτες στα καλντερίμια της Ναούσης! Συνήθισα πάλι και πως θα τις αποχωριστώ; Μ' έχει μαγέψει πάλι η άτιμη κοσμοπολίτισσα και μου έχει φύγει εντελώς η ερημική διάθεσις. Φτωχική πάντως την βρήκα σε σχέση με άλλες χρονιές. Περισσότερα μαγαζιά αλλά λιγότερες πετούνιες.
3 σχόλια:
Καλή περπατούρα φιλενάς και πρόσεξε μην τσακιστείς ;-)
και ξαναμεγειές και συμφωνω με την Αν ...πρόσεχε!
Φιλι!
Φτου στον κόρφο μου, δυό βράδυα συνέχεια το φόρεσα. Αλλά απόψε θα φορέσω ένα ακόμα πιό ψηλό! Χεχ το παίζω γυναίκα δύο μέτρα τελευταίως! Αφού αν με δει κανείς μέρα το πρωί στην παραλία δεν θα με αναγνωρίσει!
φιλάκια
Δημοσίευση σχολίου