η κηπουρική θέλει στοργή

Η λουίζα μου θυμίζει την θεία Κική. Δεν ήταν θεία μου αλλά έτσι την ένοιωθα. Με τον άντρα της τον θείο τον Σπύρο έμεναν στον ίδιο όροφο στην πολυκατοικία μας. Τα μπαλκόνια μας συνόρευαν και τ'απογεύματα που εκείνη πότιζε θυμάμαι το απίθανο άρωμα της να διαπερνά τις βουάλ κουρτίνες της μαμάς και να μπαίνει από την μπαλκονόπορτα. Την πρώτη μου λουίζα εκείνη μου την χάρισε μιά χρονιά που γύρισε από διακοπές επειδή της πότιζα τα λουλούδια. Αριστοκρατική και φίνα η λουίζα όπως η θεία Κική και την αγαπώ πολύ, κι' έχω πάντα στο σπίτι τουλάχιστον μιά γλάστρα. Θα μπορούσα να την χρησιμοποιήσω στο φαγητό ή στα γλυκά αλλά μου είναι αδύνατον. Εδώ πάω να την κλαδέψω κι'υποφέρω! Η αλήθεια είναι ότι το κλάδεμα είναι κάτι που κάνω με μισή καρδιά. Και προσπαθώ τα κλαδιά που κόβω να τα χώνω στο χώμα γιά να μην τα σκοτώσω. Ολα δεν γίνεται και πολύ σπάζομαι. Ναι είμαι υπερβολική το ξέρω, αλλά από τότε που έμαθα ότι τα φυτά αισθάνονται και έχουν και μνήμη προσπαθώ να τα αντιμετωπίζω με σεβασμό.
Αυτό το υπέροχο κλαδί μου το έδωσε ένας παππούς στις Λεύκες. Είχα σταματήσει έξω από την αυλή του και τραβούσα φωτογραφίες. Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ήταν ένας τρισχαριτωμένος γεράκος μ' ένα κλαδευτήρι στο χέρι που με παρακολουθούσε και χαμογελούσε. Του ανταπέδωσα το χαμόγελο και πήγα να φύγω.
"Στάσου μην φεύγεις να σου δώσω ένα λουλούδι!" Τελικά προτίμησε να μου δώσει την λουίζα γιατί μυρίζει πιό ωραία. Και πράγματι μύριζε θεικά και το σφρίγος της μου έκανε εντύπωση. Γιατί οι δικές μου δεν είναι τόσο ζωηρές; Τι στην ευχή κάνει στα λουλούδια του; Να είναι το χαμόγελο, η καλωσύνη του, η φροντίδα; Να είναι η θετική ενέργεια των Λευκών; H μήπως είναι η αγάπη; Κατέληξα πως μάλλον πρέπει να είναι όλα μαζί, αλλά ίσως το κυριώτερο είναι ότι αγαπάει αυτό που κάνει.
Γυρίζοντας στο σπίτι στην Πάρο έβαλα το κλαδί σ' ένα ποτήρι νερό. Ηλπιζα να κρατήσει ώστε να το φυτέψω όταν γυρίσω στο σπίτι μου(από δύσκολο εως αδύνατο να πιάσει αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να πετάξω το κλαδί). Κράτησε λίγες μόνο μέρες.
Είναι πολύς καιρός που έχω να νοιώσω αγάπη γι' αυτά που κάνω, σκεφτόμουν σήμερα που πότιζα. Ποτίζω απλά γιά να επιζήσει ο κήπος και οι γλάστρες μου. Και τίποτα δεν μ' αρέσει πιά, τίποτα.