Τρίτη, Αύγουστος 24, 2010

παράθυρα



Celui qui regarde du dehors à travers une fenêtre ouverte,
ne voit jamais autant de choses que celui qui regarde une fenêtre fermée.


Baudelaire
Η χαριτωμένη πανσιόν στην Γενεύη
ένα ζεστό σαλέ με λουλούδια στα περβάζια
και τριγύρω πολυκατοικίες και παράθυρα
και πίσω απ' αυτά αόρατα μάτια
που να μας καταβροχθίσουν μπορούν
αλλά ποτέ δεν είδα κανέναν
τα κτίρια ξεθωριασμένα απ' τον χρόνο
και ξαναβαμμένα απ' το καυσαέριο και το γκρίζο
της πόλης, του ουρανού, της διάθεσης.
Ολα πάνε καλά
δείχνει τουλάχιστον να έχω συνηθίσει.
Κι' η άλλη ζωή;
Σε λίγο θα είμαι εκεί.
Ξαπλωμένη στο κρεββάτι κάνω τσιγάρο
πλησιάζω το παράθυρο κι'ανοίγω τα χέρια μου
δεν είμαι πιά εγώ
είμαι αυτό που πάντα ονειρευόμουν
ένας γλάρος στο λιμανάκι
σε κοιτάω από ψηλά
και μου αρκεί.
Οσο λίγος κι'αν αισθανόσουν
τόσο τέλειος ήσουν στα μάτια μου
εξάλλου λίγη ήμουν κι' εγώ
δεν μου άξιζες.
Ποτέ δεν έκανα ξανά τσιγάρο
ή αν έκανα δεν ήταν τίποτα σπουδαίο
και τώρα έπαψα να καπνίζω.
Ετσι ποτέ δεν θα ξαναγίνω γλάρος
ούτως ή άλλως ποτέ δεν ήμουν
ένα ερωτευμένο πλάσμα φυγής είμαι
ούτε να πετάω ξέρω
μήτε να διεκδικώ
μόνο να τρέχω.