Παρασκευή, Οκτώβριος 01, 2010

5 σχόλια:

ANAZHTHΣH είπε...

Πήγα παντού, γύρισα τον κόσμο
Με το νου και με τα πόδια
Δύση και Ανατολή
Πέρασα τη θολή γραμμή

Χάθηκα μόνος, χάθηκα στον κόσμο
Στην βοή, στην ησυχία
Μίλησα με τους ανέμους
Πού θα βρω την ευτυχία

Όπου κι αν πας, όπου κι αν πας
Ένα μικρό παιδί σ' ακολουθάει
Το χαμένο του δίκιο ζητάει
Κλαίει, γελάει
Μοναχό του παραμιλάει
Ο καιρός περνάει
Μα η ψυχή ποτέ δεν γερνάει

Σε πυκνά παρθένα δάση
Σε απάτητα μονοπάτια
Έψαξα το θησαυρό μου
Της ψυχής μου τα διαμάντια

Στάθηκα σε σταυροδρόμια
Αερικά με μαστιγώσαν
Έφτασα ως της γης την άκρη
Μα απάντηση δε μου ‘δώσαν

Ορφέας Περίδης

φιλώ σε

aeroxeimarros είπε...

Όμορφος χώρος και πολύ ωραία ανάρτηση!! :)

Προτείνω και τον δικό μου χώρο προς εξερεύνηση! :P

ellinida είπε...

Αναζήτηση
Ωραία που θα ήταν να μπορούσαμε να σιωπούμε πιό συχνά ώστε να μπορούμε ν' ακούμε την καθαρή μας σκέψη. Μ'άρεσε πολύ το τελευταίο σου ποστ.

Αεροχείμαρρε
Σ' ευχαριστώ πολύ. Ηρθα, είδα. Καλημέρα.

koulpa είπε...

αχ ήλθα για ανταπόδοση επίσκεψης και δάκρισα με τα γατάκια.. :)
ανάποδα το κάναμε.. για κάποιο λόγο είσαι η μόνη που δέχθηκα στο φατσαμπουκι που δε ξέρω από αλλού.. λόγω φαραόνας.. καί ήλθα να δώ κι απο εδώ.. :):)
εμπιστοσύνη.. δύσκολη περίπτωση.. μια ζωή χτίζεται και σε μια στιγμή χάνεται..
την καληνύχτα μου :):)

ellinida είπε...

Σωστά. Και όλο πιό δύσκολα την... ξαναχαρίζεις να πω; Νομίζω ότι ήταν το γοργονί που μας σύστησε.
Καλησπέρα!