
I don't know why nobody told you
how to unfold your love
George Harrison
Αγάπα τους γονείς σου
αγάπα τ'αδέλφια σου
αγάπα τον πλησίον
αγάπα τα είδωλα
αγάπα την ομάδα
μα το κυριώτερο
αγάπα τα αντικείμενα
αγάπα την εξουσία
μάθε να την αποκτάς
με κάθε τρόπο
και τότε θα σε αγαπούν κι' οι άλλοι
και ίσως μιά μέρα να είναι αρκετή
(ποτέ)
Αγάπα όπως έμαθες απ' την αγέλη
το σχολείο
τα βιβλία
το σπίτι
ή το σινεμά
μιμήσου κι' αγάπα όπως πρέπει
χειραγώγησε επειδή πρέπει να επιβληθείς
ή κλάψε επειδή οι συνθήκες το επιζητούν
(πάντα κλαίνε σε τέτοιες περιπτώσεις)
όχι πολύ όμως γιατί θα είσαι υπερευαίσθητος
ούτε καθόλου
παν μέτρον άριστον
αγάπα με μέτρο
με ιδιοκτησία
με όρια
ένας τυφλοσούρτης είναι πιά
το εγώ, η θυσία και οι άλλοι
(του Χριστού,του Αβραάμ, του Αγαμέμνονα)
κι' εδώ αποφασίζεις με ελεύθερη βούληση
αν θα είσαι ο θύτης ή το θύμα
αφού η αγάπη πόνος είναι.
Τόση αγάπη σχεδόν τοξική
λίγωσες πιά και θες να την ξεράσεις
μιμήσου κι' αγάπα όπως πρέπει
χειραγώγησε επειδή πρέπει να επιβληθείς
ή κλάψε επειδή οι συνθήκες το επιζητούν
(πάντα κλαίνε σε τέτοιες περιπτώσεις)
όχι πολύ όμως γιατί θα είσαι υπερευαίσθητος
ούτε καθόλου
παν μέτρον άριστον
αγάπα με μέτρο
με ιδιοκτησία
με όρια
ένας τυφλοσούρτης είναι πιά
το εγώ, η θυσία και οι άλλοι
(του Χριστού,του Αβραάμ, του Αγαμέμνονα)
κι' εδώ αποφασίζεις με ελεύθερη βούληση
αν θα είσαι ο θύτης ή το θύμα
αφού η αγάπη πόνος είναι.
Τόση αγάπη σχεδόν τοξική
λίγωσες πιά και θες να την ξεράσεις
σαν εμετό.
7 σχόλια:
Απόλυτως σύμφωνη!
ΕΓΡΑΨΕΣ ΕΒΊΝΑ!
Μπορώ να το κοινοποιήσω στο FB η δεν θέλεις?
Φιλιά!
Χαχα γιατί όχι; Αφού αλήθεια είναι! Σ'ευχαριστώ!
φιλάκια
Ασχετο: Με γεια το νεο σου ντεσου!
Δεν ξέρω αν η αποχή σου έκανε καλό, έκανε όμως σίγουρα καλό στο blog σου. Το έκανες πανέμορφο. Εγώ έχω μείνει εντελώς πίσω και δεν γράφω πλέον. Εξάλλου ποιος νοιάζεται για το τί σκέφτομαι; 'Ασε που βαριέμαι να γράφω τις απόψεις μου. Μου είναι πολύ πιο εύκολο να διαβάζω και άλλες φορές να ταυτίζομαι, άλλες φορές να μπαίνω σε σκέψεις.
Νομίζω ότι πάντα η έκθεση με φόβιζε.
Γοργονί
θενκς μπέημπ!
Zizugataki
Ξέρω πολύ καλά τι εννοείς γιατί κι' εγώ φρικάρω που και που γιά το πόσο έχω εκτεθεί μ' αυτά που έχω γράψει στο μπλογκ μου και είναι κι' αυτός ένας από τους λόγους που δεν πολυγράφω πιά.
Τελικά όμως υπάρχουν πάντα κάποιοι που νοιάζονται. Οπότε αν αισθανθείς την ανάγκη να εκφραστείς κάντο.
Φιλιά πολλά και στις δυό σας.
υπέροχο ποίημα!
Σ' ευχαριστώ πολύ Χρήστο μου.
Δημοσίευση σχολίου