Κυριακή, Δεκέμβριος 26, 2010

Bloody Μαίρη Xmas



Είχα αρχίσει ν' αρρωσταίνω λίγες μέρες πριν. Προσπαθούσα να υποκρίνομαι ότι δεν τρέχει τίποτα, έλα μωρέ Χριστούγεννα είναι, μπορεί να μην ζει του χρόνου και άλλα τέτοια δραματικά γιά να την λυπηθώ. Αλλά πιεζόμουν πολύ. Η σκέψη του να παρευρεθώ στο οικογενειακό τραπέζι μου έφερνε εμετό. Αλλά δεν άντεξα. Και μου βγήκε. Και της το πέταξα στα μούτρα.
Το παιδί της ήταν στο νοσοκομείο και δεν ήξερε αν έχω περάσει έμφραγμα ή όχι και δεν ήρθε να με δει διότι είχε κανονίσει ραντεβού με μιά μανικιουρίστρα να έρθει να βγάλει ένα κάλο από το πόδι του γιού της. Μόλις έφυγε η μανικιουρίστρα πήρε να μου πει πόσο βαθύς ήταν ο κάλος και πόσο πονούσε ο γιός της.
Τελικά ήρθε στο νοσοκομείο, λίγο πριν τις 11 την νύχτα το δεύτερο βράδυ κι' αυτό επειδή την έφερε η Μάρσα. Αισθανόμουν τόση πίκρα και αηδία που νόμιζα πως θα ξεράσω εκεί μπροστά τους. Ηθελα να φύγει και τους είπα ότι είναι αργά και θέλω να κοιμηθώ. Πήρα όμως τα λεφτά που μου έδωσε ενώ δεν τα χρειαζόμουν. Και δεν ξαναπάτησε στο νοσοκομείο κι' ας είναι τόσο κοντά στο σπίτι της. Περίμενα το εξιτήριο και χάλαγε τον κόσμο (από το τηλέφωνο πάντα)να μην φύγω και να μείνω μαζί της. Δεν πέρασα ούτε να την δω. Ηθελα μόνο να γυρίσω σπίτι μου.
Προσπάθησα να απωθήσω το περιστατικό όλες αυτές τις μέρες. Αφού αυτή είναι και δεν μπορεί ν' αλλάξει. Εγώ όμως δεν μπορώ πιά να υποκρίνομαι, μου είναι αδύνατον.
Πέρασα τα Χριστούγεννα σπίτι μου κλαίγοντας. Κάποια μέρα ελπίζω να πάψω να είμαι ευαίσθητη. Κάποια μέρα ελπίζω να είμαι δυνατή και αναίσθητη. Στο κάτω κάτω είναι τόσο παράλογο που θα μπορούσα να γελάω με το γεγονός.
Εδώ που έφτασα και μ' αυτά που έχω περάσει δεν υπάρχουν πρέπει. Και υποφέρω όταν πρέπει να υποκρίνομαι. Η οικογένεια ήταν κάποτε το παν γιά μένα. Τώρα απλά δεν έχω οικογένεια. Δεν μπορώ να νοιώσω τίποτα. Θέλω μόνο να είναι μακριά μου. Λυπάμαι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Μιλούσα στο τηλέφωνο με την Μάρσα σήμερα. Κι'εκείνη δεν πήγε στο οικογενειακό τραπέζι γιατί είχε τσακωθεί με τον πατέρα της. Ωραία Χριστούγεννα πέρασε η μάνα μου. Πόσο θα σπάστηκε που δύο από τα αποκτήματα δεν ήταν εκεί να στολίζουν το τραπέζι. Πόσο θα σπάστηκε που θα έπρεπε να δικαιολογήσει τις απουσίες. Τι κρίμα που της χαλάσαμε τα σχέδια.
Τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της αγάπης. Δεν έχω τίποτα να γιορτάσω. Πόσο μάλλον την αγάπη. Αντε και του χρόνου μακριά, μακριά από δω, όσο πιό μακριά γίνεται. Να μην μ' αγγίζει τίποτα, τίποτα, τίποτα.

3 σχόλια:

elenitheof είπε...

ellinida, εύχομαι η καρδιά σου να γεμίσει με αγάπη και συγχώρεση για όσους σε πόνεσαν και να μη σε στενοχωρούν τα λάθη των άλλων γιατί ζούμε σε μια εποχή που η αγάπη έχει ψυχρανθεί, δεν υπάρχει αγάπη γιατί οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από το Θεό που είναι αγάπη. Γι' αυτό δεν μπορούν ν' αγαπήσουν ούτε το συνάνθρωπό τους. Κι εγώ αυτές τις μέρες των γιορτών τις περνάω κλεισμένη στο σπίτι γιατί κρύωσα, είχα πυρετό, πόνο στο σώμα κι έχω ακόμα βήχα, πονόλαιμο και συνάχι. Τώρα είμαι κάπως καλύτερα. Χρήματα δεν έχω για να κάνω αγορές. Τα Χριστούγεννα πήγαμε στην πεθερά μου αλλά δεν μπορούσα να μιλήσω από τον πονόλαιμο. Την Πρωτοχρονιά θα πάμε στη μητέρα μου. Επειδή κανείς δεν με παίρνει τηλέφωνο εκτός από τη μητέρα μου και μια φίλη μου, άρχισα λοιπόν να στέλνω e-mail, μηνύματα στο κινητό και στο facebook με ευχές σε φίλους και συγγενείς γιατί δεν μπορούσα να μιλήσω και να τους τηλεφωνήσω. Από αυτούς άλλοι μου απάντησαν ενώ άλλοι όχι. Δε στενοχωριέμαι πια για τίποτα ούτε αν μου δείχνουν αδιαφορία, ούτε αν είμαι άρρωστη, ούτε αν μου λείπουν χρήματα και διασκέδαση ή οι φίλοι και οι συγγενείς. Είμαι χαρούμενη γιατί η καρδιά μου έχει μόνο αγάπη για όλους. Αγάπα και τότε δε θα στενοχωριέσαι πια για τίποτε. Όλα θα τα υπομένεις, θα τα ανέχεσαι και θα τα συχγωρείς. Αν δε μπορείς θα το καταλάβω γιατί την αγάπη την νιώθεις μόνο όταν ενωθείς με το Χριστό. Γι' αυτό χρειαζόμαστε όλοι την προσευχή.

ellinida είπε...

Ελένη μου εσύ πάντα ξεχείλιζες αγάπη και η αγνότητα της ψυχής σου είναι συγκινητική.
Βρίσκω ότι οι περισσότερες σχέσεις είναι απίστευτα ρηχές και ναι σίγουρα οι άνθρωποι έχουν αλλάξει πολύ από το παρελθόν. Δεν ξέρω αν είναι η απομάκρυνση από την θρησκεία, πιθανότατα θα παίζει κι'αυτό ένα ρόλο, αλλά ο βασικός λόγος είναι αυτός ο αηδιαστικός υλισμός που διακατέχει την ανθρωπότητα.
Ελπίζω να είσαι καλύτερα και ο καινούργιος χρόνος να σου φέρει ότι επιθυμεί η καρδιά σου.

Ανώνυμος είπε...

Ποιοι πλασάρουν τις καταθλιπτικές τροφές με υψηλό γλυκαιμικό ΦΟΡΤΙΟ (όχι μόνο υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως δημητριακά-όσπρια-πατάτες, αλλά και όσες έχουν παρόμοια συμπεριφορά, όπως το γάλα), για να αυξομειώνουν τους λαούς: πολλοί υπήκοοι – κανένας ανυπάκουος:
Cereal killers ---
καταστροφική υπερισνουλιναιμία και μεταβολικό σύνδρομο