μαύρο χάλι

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο
βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ’ το μετά γνωρίζω

Αν είχα θάρρος για να πω το έλα
τώρα δε θα ‘χα τη φωτιά στο αίμα
αν είχε χρώμα θα ‘ταν άσπρη η τρέλα
αν είχε σώμα θα ‘ ταν πάλι ψέμα

Κοίτα τα χέρια πώς γυρνούν στον τοίχο
σα’ να χορεύουνε με τη σιωπή μου
κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου

Μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σ’ όποιον μου εξηγήσει
να ‘χει το μέλλον μου να επιλέξει
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει

Τίποτα σημαντικό
Ζω μονάχα εν λευκώ

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λένε οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει

Αν είχε θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα ‘τανε φωτιά στο αίμα
αν είχε χρώμα θα ‘ταν άσπρο ο φόβος
αν είχε σώμα θα ‘ταν σαν κι εμένα

Αν σ’ αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε σ’το πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ’ αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν ‘ανέβεις

Και σε λυπούνται που δεν το ‘χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα
δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω

Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ’ αυτόν το τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σα να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να ‘ναι σαν κι εμένα

Τίποτα σημαντικό
Ζω μονάχα εν λευκώ



Δεν είμαι καλά σήμερα. Τα νέα είναι τρισάθλια. Το να κάνω εγώ ενέσεις στον εαυτό μου και να τρυπιέμαι γιά να μετράω το ζάχαρο μάλλον απίθανο μου φαίνεται. Ακόμα μέσα στο νοσοκομείο είμαι και έχω αρχίσει και αισθάνομαι πειραματόζωο. Τουλάχιστον πέταξα τον ορό και αρνήθηκα να ξαναβάλω. Επειδή κάποιες φορές, όπως τους είπα, δεν είναι ιατρική αλλά σαδισμός. Υπέγραψα ότι αναλαμβάνω την ευθύνη και τουλάχιστον είναι λίγο πιό ανθρώπινη η νοσηλεία. Μου είπαν ότι μάλλον θα κάνω Πάσχα σπίτι μου. Κι' αυτό μετά από φασαρία που έκανα σήμερα, επειδή θεωρούσαν πως είναι καλό να μην με στεναχωρούν και δεν μου έλεγαν τα δυσάρεστα, παρά μόνο μισόλογα. Κι' ακόμα δεν ξέρω αν έχω πάθει κάποια βλάβη, όλο να δούμε τα αποτελέσματα λένε. Τους εξήγησα ότι είναι χειρότερο να μην ξέρω τι γίνεται και ότι στο τέλος θα μου το πάνε το ζάχαρο χίλια.
Ναι οκ κόβω φλέβα απόψε (που να την βρω όμως η δόλια που μου τις έχουν σπάσει όλες). Κοιμόμουν όλη μέρα γιά να μην αισθάνομαι και τώρα θα μείνω άγρυπνη να χτυπιέμαι.
Δίπλα μου είναι μία πανέμορφη γυναίκα με καρκίνο που της έχουν πέσει τα μαλλιά. Σκατά. Ντρέπομαι που κλαίω.

Σ' ευχαριστώ Βίκυ γιά το τραγούδι και το λουλούδι. Με συγκίνησες πολύ.

τα πράγματα έχουν ως εξής...

...Απελπισία!

έχω ανάγκη να γκρινιάξω

Γιά την ημικρανία που κρατάει γερά 6 μέρες τώρα, ακόμα κι' εδώ στο νοσοκομείο ότι κι' αν μου έχουν δώσει δεν λέει να μ' αφήσει ήσυχη.
Γιά την ηλίθια που ευτυχώς θα φύγει σήμερα, που γλώσσα δεν έχει βάλει μέσα της και έχει μιά φωνή αντιπαθητική ένρινη σαν της Αβας Γαλανοπούλου, εξίσου δυνατή, και δεν λέει να βγάλει τον σκασμό, κόντεψε να με τρελλάνει χθες. Σιγά που θα μου κατέβαινε το ζάχαρο μ' αυτήν. Εκτός αν την έβαλαν γιά να με ξεκάνουν.
Να πιάσω και το θέμα τρυπήματα; Εγώ που ένεση ούτε στο σινεμά δεν βλέπω, κλείνω τα μάτια μου, έχω πιό πολλές τρύπες πλέον από το σουρωτήρι γιά τα μακαρόνια. Δεν φτάνει που δεν μου βρίσκουν φλέβα ή μόλις βρουν (τρυπώντας κι' ελπίζοντας πως θα πέσουν τυχαία πάνω σε κάποια νομίζω), μόλις βρουν λέγω, σπάει. Και δεν έφτανε αυτό αλλά μου πήραν δυό φορές και από αρτηρία, που πάλι τρύπαγαν μέχρι να πετύχουν μία, και αυτό ειλικρινά δηλαδή ΠΟΝΑΕΙ ΑΦΟΡΗΤΑ, ούτε στον εχθρό μου να σου παίρνουν αίμα από εκεί. Μου φαίνεται πως τρίτη φορά δεν θα κάτσω να μου πάρουν, θα υπογράψω και θα φύγω γιατί μου την έχει δώσει. Και σ' όλα αυτά ας προσθέσουμε και τα τρυπήματα στα δαχτυλάκια μου, κόσκινο τα έχουν κάνει. Αλλά το ζάχαρο εκεί ψηλά, όχι στα Ιμαλάια αλλά ένα Κ2 το' χουμε.
Γαμότο! Τι αγγούρι ήταν αυτό! Αλλες αλλαγές είχα υπ' όψιν μου κι' άλλες με βρήκαν. Επί της ουσίας δεν ξέρω καν τι είναι αυτό που με βρήκε γιατί οι γιατροί δεν ξέρουν ακόμα και δεν μου φαίνεται παρήγορο αυτό. Από την μία λέω, ν' αργήσει η αλήθεια μέχρι να μπορέσω να την χωνέψω αν είναι δυσάρεστη κι' από την άλλη να λέω δώσε τώρα να τελειώνουμε να πάμε παρακάτω.
Ενα μόνο ξέρω, ότι τόσα τρυπήματα άνθρωπος δεν τα αντέχει, απορώ με την υπομονή μου, και ότι αν είναι να ξανατραβήξω τέτοιο γ... εγώ γλυκό στο στόμα μου δεν ξαναβάζω ποτέ.
Ετσι το θρίλλερ στον πλανήτη με τις σύριγγες συνεχίζεται. Και δεν είναι διόλου αστείο. Γαμώ την ατυχία μου γαμώ!

χρόνος δεν πρόλαβε να κλείσει

Και πάνω που έλεγα ότι κοντεύει χρόνος από την τελευταία εγχείρηση και πως τελείωσα με τα νοσοκομεία εγώ, να η μαύρη μου μοίρα, με οδήγησε την κακομοίρα στο Μετροπόλιταν με ζάχαρο περικαλώ 440. Φυσικόν ήτο, τόση γλύκα που έχω.
Το πόσο θα με κρατήσουν μέσα και θα με τρυπάνε ένας θεός ξέρει.

πενία τέχνας κατεργάζεται αλά ινδουιστικά

Ελαβα με μαιλ ετούτο το εικόνισμα. Είναι λέει η θεά Lakshimi (η τετράχειρος χρυσοχέρα). Αλλά καλύτερα διαβάστε τα από μόνοι σας γιατί βαριέμαι να μεταφράζω.



Money Goddess
This is a Money Goddess Lakshimi. Pass it to 6 of your good friends, or family and be rich in 4 Days..
Pass it to 12 of your good friends or family and be rich in 2 Days.
I am not joking. You will find an unexpected windfall. If you delete it, you will never know!
Τέσπα, επειδή είμαι καλή και αισθάνομαι γενναιόδωρη σήμερα, πάρτε καλοί μου άνθρωποι λίγη από την τύχη που μου προέκυψε ξαφνικά. Και αν σας πέσει κανένα λαχείο, τζόκερ, λόττο, κληρονομιά, να με θυμηθείτε ε; Βοήθεια μας, ανάψτε και κανένα incense stick καλού κακού.
Αυτά γιά σήμερις και πάω να βάψω ένα τραπέζι.
Ομμμ

Τόποι

Το ερώτημα αν ο άνθρωπος κατακτά τους τόπους ή το αντίστροφο έχει ήδη απαντηθεί. Εδώ η θέα από το σπήλαιο του Ευριπίδη (κλικ πάνω στην εικόνα οπωσδήποτε). Το πρώτο μου ελεύθερο Σάββατο, ήταν τα γενέθλια της Ελένης αλλά προτίμησα να μείνω εδώ, εξάλλου είμαι πτώμα, ένας μαραθώνιος νοικοκυριού από την μέρα που έφυγε ο Μιχάλης. Καθαρίζω, καθαρίζω, καθαρίζω, σηκώθηκα επιτέλους από το κρεββάτι που ήμουνα μήνες, διά μαγείας μου πέρασε η κατάθλιψη. Δεν ξέρω αν ήταν η αντίδραση στον θάνατο του Ποντικιού μου. Εργασιοθεραπεία να μην σκέφτομαι, τίποτα δεν θέλω να σκέφτομαι εκτός από δουλειές. Και ανάσες, βαθειές ανάσες, ξαφνικά υπάρχει επάρκεια οξυγόνου. Είμαι καλά αν και κοντεύω να εξοντωθώ από την εργασιομανία μου, τέτοια κρίση υπερενεργητικότητας είχα χρόνια να νοιώσω. Απόψε μόνο λίγη μελαγχολία, είμαι πτώμα αλλά δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ανοιξα ένα λευκό κρασί και πίνω από το μπουκάλι, μάλλον έχω μεθύσει αφού έχω εντελώς ξεσυνηθίσει το ποτό. Εχω βάλει Μαρινέλλα και ήταν το συγκεκριμένο τραγούδι, από τ'αγαπημένα μου, που πως να το κάνουμε ζητούσε το κάτι τις του. Αντε γειά μας!



Y.Γ.
Αυτό που με κάνει χίλια κομμάτια είναι ο Καρίμ, ο οποίος ήταν ζευγάρι με το Ποντικάκι. Κοιμάται πάνω στην κουβέρτα της και έχει το πιό θλιμένο ύφος που έχω δει ποτέ. Μου λείπει το μωρό μου. Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι, και τα καταφέρνω εν μέρει, και μετά ξεχειλίζει ο πόνος. Αφήνομαι γιά λίγα λεπτά, δεν μπορώ περισσότερο. Δεν αντέχω. Θα έρθουν καλύτερες μέρες;

Περιστέρια

Τον αγαπάω αυτόν τον τόπο τελικά. Νομίζω πως τελικά εδώ είναι το σπίτι μου.

Νάουσα Πάρος

η μηλιά

Από τεστάκι στο facebook. Η ερώτηση ήταν ποιό είναι το μαγικό μου δέντρο. Ναι το ξέρω ότι μόνο καλά γράφουν αλλά μου έφτιαξε την χάλια διάθεση πάντως.

Η μηλιά είναι το πρώτο δέντρο που καλλιεργήθηκε ποτέ, γνωστό και φημισμένο σε πολλούς πολιτισμούς. Είναι φανερά συνδεδεμένο το δέντρο αυτό με την αιώνια νεότητα και ομορφιά. Ακόμη, δείχνει την συνειδητή επιλογή και την κοινωνική δικαιοσύνη. Οι άνθρωποι αυτοί, συνήθως έχουν αναπτύξει αισθήσεις περισσότερο από άλλους ανθρώπους. Αγαπούν τα ταξίδια σε άγνωστα και μακρινά μέρη. Είναι έξυπνα και κοινωνικά πλάσματα. Ονειροπόλοι, θέλουν να μαθαίνουν νέα πράγματα για πολλά και διαφορετικά θέματα. Έχουν αρκετή ζωντάνια μέσα τους και δεν τους αρέσει να υπακούουν σε κανόνες. Αυτό όμως μερικές φορές τους βάζει σε μεγάλα προβλήματα στη ζωή καθώς δεν ανέχονται άλλον τρόπο από τον δικό τους. (Λογικόν, το My way είναι το τραγούδι μου)

Κι' εδώ ένα παλιότερο ποστάκι από το μπλογκ των Ζυγών.

Ποντικάκι τέλος

Μετά από μιά μαρτυρική νύχτα που την περάσαμε αγκαλιά εγώ κι' αυτή, την πήγαμε γιά ευθανασία σήμερα το πρωί. Νομίζω πως έχει εκραγεί η καρδιά μου και κομμάτια της περιφέρονται μέσα στο σώμα μου.

θλίψη σύνθλιψη

Εδώ και καιρό νοιώθω ότι κουβαλάω ένα τρομερό βάρος. Συσσωρευμένα προβλήματα που γιγαντώθηκαν και δεν μπορούσα να τα διαχειριστώ Πήγα στην Πάρο γιατί δεν άντεχα άλλο. Αφησα ένα από τα σκυλιά μου άρρωστο πίσω. Εδώ και ένα μήνα, ίσως και παραπάνω μάθαμε ότι τα νεφρά της έχουν καταστραφεί. Εφαγε κάτι τοξικό ήταν η διάγνωση. Της δώσαμε αντιβίωση, βιταμίνες, ενέσεις, αλλά τελικά το σκυλί λειώνει μέρα με την μέρα, έμεινε πιά σκελετός. Κι' εγώ σηκώθηκα κι' έφυγα και την άφησα. Επειδή είχε τρομερή όρεξη και χοροπήδαγε γεμάτη χαρά. Το Ποντικάκι μου ήταν πάντα ένα σκυλί γιά τσίρκο.
Η κτηνίατρος είπε ότι υπήρχε περίπτωση να συνέλθει με όλα αυτά που κάναμε. Προτίμησα, όπως πάντα, να είμαι αισιόδοξη. Και τώρα το Ποντικάκι μου είναι στα πόδια του κρεββατιού μου και αργοπεθαίνει. Πίνει νερό, γιατί φαγητό αρνείται εδώ και τρεις μέρες και μετά βίας πίνει νερό. Το οποίο το βγάζει μετά από λίγο.
Πως να κάνεις ευθανασία σ' ένα πλάσμα που του έδωσες εσύ ζωή; Μπορεί να μην τα γέννησα, αλλά η μάνα τους μόλις τα γέννησε, τα παράτησε, δέκα τον αριθμό και εξαφανίστηκε γιατί δεν μπορούσε να τα ταίσει. Εδωσα αγώνα γιά να ζήσουν. Ολη μέρα τάιζα σκυλιά. Πως ν' αφαιρέσω την ζωή σ' ένα πλασματάκι που θεωρώ παιδί μου; Την κρατούσα αγκαλιά, είχε κρύψει το κεφαλάκι της στη μασχάλη μου και σκεφτόμουν πως σήμερα την κρατάω και αύριο δεν θα υπάρχει.
Να μην υποφέρει λένε. Ε δεν το αντέχω! Θέλω να μοιραστούμε αυτές τις στιγμές και να της δώσω αγάπη, όσο περισσότερη αγάπη γίνεται, το έχει ανάγκη, το βλέπω στα μάτια της, βλέπω την θέληση της γιά ζωή. Και μετά θολώνουν και την βλέπω να χάνει την μάχη.
Η κτηνίατρος απορεί που έζησε τόσο πολύ. Μας είπε να την πάμε αύριο. Δεν αντέχω, δεν μπορώ να σκοτώσω το παιδί μου, δεν μπορώ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ. Την Δευτέρα φεύγει ο Μιχάλης και θα είμαι μόνη μου. Δεν ξέρω πως θα αντιμετωπίσω την κατάσταση μόνη. Να φωνάξεις κάποιον, μου είπε. Ποιόν να φωνάξω; Αύριο το πρωί θα του ζητήσω να ανοίξει έναν λάκκο.
Και το βάρος που κουβαλάω έχει γίνει πιά ασήκωτο. Θα με συνθλίψει.
Γιατί μωρέ το Ποντικάκι μου; Δεν βαρέθηκες πιά να μου παίρνεις ότι αγαπάω;

στο σπίτι ΙΙ

στο μαγαζί της Νίκης

God save Gap the Conqueror

Μετά τας επιτυχημένας εκστρατείας εις Τζέρμανυ και Παρισίους ο GAP the Conqueror πήγε να κατακτήσει και τας Αμερικάς και να δώσει μιά λύση στην παγκόσμια κρίση της οικονομίας. Και όοοοχι δεν πήγε να ζητήσει κανένα ψιχουλάκι αλλά γιά να προτείνει ευρωατλαντική συμμαχία κατά των κερδοσκόπων. Να κάτι τέτοια μαθαίνω από το TVXS κι' αισθάνομαι εθνικά υπερήφανη που ο λαός μας διαπρέπει ακόμα στο χιούμορ.

Δεν μπορεί πλάκα κάνουν, σκεφτόμουν σήμερα διαβάζοντας ένα ακόμα πασοκικό άρθρο στο TVXS. Ανάμεσα στις τόσες διαστρεβλώσεις διαβάζω και γιά την πρόταση Παπανδρέου για ευρωατλαντική συνεργασία. Να κάτι τέτοια ωραία διαβάζω και ηρεμώ λιγάκι από το άγχος. Πήρε την υφήλιο σβάρνα ο Τζωρτζ, μάζεψε ένα σωρό ευχές και διαβεβαιώσεις, να είναι καλά ο Ομπάμας που θα μας δώκει κι' αυτός μερικές ευχές ακόμα, να μας ρίξει και κανένα ξεμάτιασμα, και όλα θα πάνε καλά. Κι' επειδή βαριέμαι να γράφω λεπτομέρειες (αν και έχει πολύ υλικό γιά κράξιμο)ιδού και το άρθρο γιά να γελάσετε κι' εσείς, εγώ μονοφαγού δεν είμαι.

Ελεος κύριε Κούλογλου, σας στηρίξαμε όταν σας έκοψαν από την κρατική τηλεόραση αλλά θεωρείτε αναγκαία όλα αυτά τα σάλια που μας σερβίρετε; Τόσο γλύψιμο κατήντησε αηδία πλέον. Αντε με το καλό να σας δούμε στην κρατική και πάλι, τόση προπαγάνδα που έχετε εξαπολύσει, σίγουρα θ'ανταμειφθεί. Κρίμα γιατί γυρίζατε ωραία ντοκυμαντέρ.
Οσο γιά τον άλλονε που θα μας σώσει, βοήθεια μας, GAP the conqueror you are my hero! Πάω να ξεράσω τώρα και να βγάλω και το λινκ του TVXS.

η τέχνη της πέτρας

Ας υποθέσουμε πως είμαι μιά πέτρα.
Τι μπορεί να κάνει μιά πέτρα;
Να πετάξει σπίθα να γεννήσει φωτιά

να χτίσει
να φυλακίσει
και να σκοτώσει.

Να κυλήσει
ή να σταθεί εκεί που την άφησαν
να χορταριάζει και να μην μιλάει
να μην παραπονιέται
να μην πονάει.

Πως διατάζεις μιά πέτρα να μην πονάει;

Ισως πρώτα θα έπρεπε να μάθεις
τον λόγο που διάλεξε μιά απλή πέτρα να γίνει.

Μα δεν μιλάνε οι πέτρες!

Κι'όμως θα μπορούσα να σου προτείνω
να την ακούσεις να ψιθυρίζει
ή να την στίψεις να βγάλεις το νόημα.

Μπορείς ακόμα και σε χρυσό να την μετατρέψεις
ναι αυτή την απλή πέτρα
μπορείς και να την φυτέψεις ακόμα.

Μάζευα τις πέτρες που μου πέταγαν
σπόρους τις φύτευα ν'ανθίσουν
και να αυτά τα δυό λογάκια
σε μιά πέτρα τα χαράζω.

(Ενα παλιό και μιά φωτογραφία που δεν είναι δική μου)

πέτρα

Η πέτρα η τόσο εύπλαστη στους καιρούς, στους ανέμους, στους ανθρώπους.

αθάνατο κιτς

Το πέτυχα σε ταβέρνα και δεν υπήρχε περίπτωση να μην το φωτογραφίσω. Θαλασσόξυλο κρεμάστρα και λουστραρισμένο κιόλας! Νομίζω πως ο καλλιτέχνης τα έδωσε όλα! Είχα καιρό να δω κάτι τόσο ακαλαίσθητο.

Κάποτες

To 83 ωραία χρονιά. Βέβαια εγώ δεν είχα γεννηθεί τότε :PPPP Γενικά δεν θυμάμαι και πολλά γιατί τότε το έπαιζα και καλά μεγάλος πότης, και ήμουν γερό ποτήρι είναι η αλήθεια, κυκλοφορούσα με ένα μπουκάλι ουίσκυ κάτω από το κάθισμα του αυτοκινήτου, και ένα μπουκάλι βότκα στου συνοδηγού. Γιά γενέθλια, εορτάς και σπέσιαλ οκέιζιονς παίρναμε και καμιά παγωμένη σαμπάνια (και ποτήρια φυσικά) από το σπίτι. Η αλήθεια είναι ότι κάναμε πολλά μέσα στο αυτοκίνητο, μέχρι και ύπνο. Ξεκινάγαμε εκδρομή δίχως να έχουμε κλείσει ξενοδοχείο, δεν βαριέσαι αν δεν βρούμε θα κοιμηθούμε στο αμάξι. Ε η αλήθεια είναι ότι μπορεί να ξεκινάγαμε γιά εκδρομή μετά τα μεσάνυχτα, έτσι επειδή μας την βάραγε.
Αγοράζαμε παγωμένα αναψυκτικά από Εβγες και περίπτερα (οκ να ομολογήσω ότι γενικά τρεφόμασταν από εκεί) και γενικώς κάναμε χιλιόμετρα και χιλιόμετρα, οδηγούσαμε νύχτες ολόκληρες τα χαμένα κορμιά, πειράζαμε τους περαστικούς, το παίζαμε Λιβανέζες (ντου γιού σπηκ Λεμπνανήζ, α γιού ντοντ γουάτ ε πίτυ!) και κυκλοφορούσαμε στας δίσκο σόλο ντόναι που ήτο τότε πολύ προχωρημένα πράγματα. Επίσης κάναμε διαγωνισμό γιά την πιό ευφυή χυλόπιτα. Γιες άι γουωζ ε μπιτς εντ άι εμ πράουντ οβ ιτ. Ολα τα καλά κορίτσια κατά την γνώμη μου πρέπει να περάσουν μιά περίοδο αλητείας, να ψηθούν στα νυχτομάγαζα κλπ. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι η δική μου κράτησε κάτι τις παραπάνω, οπότε το αν είμαι καλό ή κακό κορίτσι δεν ξέρω, πάντως έξαλλο νιάτο υπήρξα και μάλλον υπάρχει ακόμα μέσα μου γιατί θέλω γλέντια (και δεν έχω).
Επίσης θέλω να πω ότι όταν οδηγείς από τα Νότια προάστεια στα ξενέρωτα Βόρεια μία πολύ καλή τουαλέτα είναι το Χίλτον. Αντίστοιχα πηγαίναμε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Δοζ γουερ δη ντέηζ... και δεν θα είχα πρόβλημα να τα κάνω και τώρα αλλά άντε να βρεις ανάλογες τρελλές/ούς και ακρίβυνε και η βενζίνη και τότενες αλκοτέστ δεν υπήρχαν.
Κυρίως αυτό που μου έχει λείψει είναι τα Λιβανέζικα, μέχρι και τραγούδια λέγαμε (σαχλαμαρίες γιατί δεν ξέραμε γρι). Μάλιστα μιά φορά μιλάγαμε 6 ολόκληρες ώρες μέσα σ' ένα πλοίο και τα πέριξ καμάκια είχαν απελπιστεί γιατί δεν ξέραμε καμία άλλη γλώσσα. Ειλικρινά δεν ξέρω αν έχω σοβαρέψει από τότε γιατί σκιρτάει το μέσα μου τώρα που τα γράφω και θέλω θέλω θέλω!
Αχλαμ σάχλαμ.

Y.Γ. Να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω την σελεξιόν από γκομενοφύλακες που είχαμε γιά να βγαίνουμε. Ηταν όλοι τους υπέροχα παιδιά. Αν είχαμε λίγο μυαλό θα τους είχαμε προσέξει λίγο παραπάνω.

Από σχόλιο που άφησα στον Πετεφρή

πασχαλίτσες!!

Βρέχει πασχαλίτσες! Πρέπει να προσέξεις που πατάς μην πατήσεις κάποια. Είναι εκατοντάδες! Τέτοιο θέαμα δεν το έχω ξαναδεί! Η μέρα εκπλητική, όχι απλά ανοιξιάτικη αλλά καλοκαιρινή. Πολύ θα ήθελα όλες αυτές οι πασχαλίτσες να ήτανε χαρές. Το έχω ανάγκη.

Naoussa platz

Μου είχαν πει να μην κατέβεις στην πλατεία γιατί ένα ψιλοεγκεφαλικό θα το πάθεις. Αλλά χρειάστηκα έναν φορτιστή γιά μπαταρίες και πήγα στο φωτογραφείο, τι το ήθελα, και βρέθηκα αντιμέτωπη με τούτο το θέαμα, σαν να μου τράβηξε κάποιος τα σπλάχνα ένα πράγμα. Εντάξει δεν λέω, να προοδεύσει ο τόπος αλλά όχι και να ξυλώνεις τα πάντα, ανάμεσα σ' αυτά και την ιστορία σου. Ηθελαν κάποιοι έξυπνοι να βγάλουν και τους ευκάλυπτους. Ευτυχώς ξεσηκώθηκαν κάποιοι σώφρονες κάτοικοι, μάζεψαν και υπογραφές, την γλύτωσαν τα δέντρα. Τέσπα, δεν ήξερα ότι πρόοδος σημαίνει αφανισμός πρασίνου. Ελεος πιά, ένας τεράστιος όγκος από μπετόν έχει καταντήσει η Νάουσα. Κάντε και λίγο κράτει ρε γμτ!

είσαι ένα αστέρι

Όταν κρατάω αγκαλιά τη μοναξιά μου
κι όταν τα χείλη της αγγίζουν τα δικά μου
όταν το χέρι μου χαϊδεύει το σκοτάδι
και χαρακώνω τη ζωή μου σ' ένα βράδυ

Κάθε φορά που ένα φως θα με δακρύζει
κάθε φορά που ένα αστέρι θα γυαλίζει
κάθε φορά την παγωνιά μου που αντικρίζω
κάθε φορά μες στον καθρέφτη εμένα βρίζω

Νύχτες φωτιάς απογειώνομαι μαζί σου
κι αυτή τη νύχτα στη φωτιά μαζί μου αφήσου
κι εγώ που πάντα απ'τη στάχτη μου γεννιέμαι
ουράνιο τόξο στον ορίζοντα πλανιέμαι

Είσαι αστέρι που όταν σβήνει εγώ παγώνω
ένα αστέρι που όταν πέφτει εγώ τελειώνω
είσαι αστέρι που η μέρα το ζηλεύει
ένα αστέρι που για πάντα θα με κλέβει

Κάθε φορά που σαν σκιά θα τριγυρίζω
κάθε φορά που το μαχαίρι θα γυρίζω
κάθε φορά που σε γυρεύω με τα μάτια
κάθε φορά που εγώ μαζεύω τα κομμάτια

Νύχτες φωτιάς απογειώνομαι μαζί σου
κι αυτή τη νύχτα στη φωτιά μαζί μου αφήσου
κι εγώ που πάντα απ' τη στάχτη μου γεννιέμαι
ουράνιο τόξο στον ορίζοντα πλανιέμαι

Είσαι αστέρι που όταν σβήνει εγώ παγώνω
ένα αστέρι που όταν πέφτει εγώ τελειώνω
είσαι αστέρι που η μέρα το ζηλεύει
ένα αστέρι που για πάντα θα με κλέβει

Όταν ξυπνάω μες στη νύχτα αναρωτιέμαι
όταν γυρνάω στ' άδειο σπίτι τυραννιέμαι
όταν δεν έχω μια ανάσα στο πλευρό μου
όταν σκοτώνω δίχως λόγο τον καιρό μου

Είσαι αστέρι που όταν σβήνει εγώ παγώνω
ένα αστέρι που όταν πέφτει εγώ τελειώνω
είσαι αστέρι που η μέρα το ζηλεύει
ένα αστέρι που για πάντα θα με κλέβει

το τραγούδι εδώ

Οι νυχτερινοί ουρανοί της Νάουσας που σ'αγάπησα αμέτρητοι. Εχω πάψει να σε ψάχνω πιά. Το μόνο που ελπίζω είναι ν' αναφέρει κάποιος τ' όνομα σου. Να μάθω κάτι οτιδήποτε, κάποια λεπτομέρεια απ' την ζωή σου ή έστω από τον θάνατο σου. Γαμότο μοιάζουν όλοι να σ΄έχουν ξεχάσει πιά. Κι' ο κόσμος συνεχίζει να είναι απίστευτα άσχημος δίχως εσένα. Είσαι ένα αστέρι τώρα πιά και χάθηκες γιά πάντα.
Δεν ξέρω αν είσαι το άλλοθι γιά να μην αγαπήσω ποτέ ξανά, αλλά που να πάρει πονάω ακόμα.

Ομορφες που είναι οι Ναουσαίες !!!

Εδώ όμορφες Ναουσαίες λούζονται. Πεθαίνω γιά χήνες!

εικαστικές παρεμβάσεις