όποιος γυρίζει... μυρίζει!

ανθρώπινα

I don't know why nobody told you

how to unfold your love

George Harrison

Αγάπα τους γονείς σου
αγάπα τ'αδέλφια σου
αγάπα τον πλησίον
αγάπα τα είδωλα
αγάπα την ομάδα
μα το κυριώτερο
αγάπα τα αντικείμενα
αγάπα την εξουσία
μάθε να την αποκτάς
με κάθε τρόπο
και τότε θα σε αγαπούν κι' οι άλλοι
και ίσως μιά μέρα να είναι αρκετή
(ποτέ)
Αγάπα όπως έμαθες απ' την αγέλη

το σχολείο

τα βιβλία

το σπίτι

ή το σινεμά
μιμήσου κι' αγάπα όπως πρέπει
χειραγώγησε επειδή πρέπει να επιβληθείς
ή κλάψε επειδή οι συνθήκες το επιζητούν
(πάντα κλαίνε σε τέτοιες περιπτώσεις)
όχι πολύ όμως γιατί θα είσαι υπερευαίσθητος
ούτε καθόλου
παν μέτρον άριστον
αγάπα με μέτρο
με ιδιοκτησία
με όρια
ένας τυφλοσούρτης είναι πιά
το εγώ, η θυσία και οι άλλοι
(του Χριστού,του Αβραάμ, του Αγαμέμνονα)
κι' εδώ αποφασίζεις με ελεύθερη βούληση
αν θα είσαι ο θύτης ή το θύμα
αφού η αγάπη πόνος είναι.

Τόση αγάπη σχεδόν τοξική
λίγωσες πιά και θες να την ξεράσεις

σαν εμετό.

....

Από καιρό είχα την διάθεση να χαθώ και να σβήσω τα ίχνη μου. Αν είχα αρκετά χρήματα και δεν φοβόμουν την κρίση μάλλον θα είχα φύγει. Η απέχθεια μου γιά την κοινωνία έχει φτάσει στο σημείο που να μην θέλω να συμμετέχω σε οτιδήποτε.
Οχι δεν έχω γίνει μισάνθρωπος απλά θέλω οι άλλοι να είναι σε απόσταση. Εκτός από το γεγονός ότι τους βαριέμαι, έχω ανάγκη να μείνω μόνη. Κάνεις και τίποτα άλλο; θα ρώταγε κανείς. Η αλήθεια είναι πως όχι. Ολο μόνη μου θέλω να είμαι. Αλλά ειλικρινά δεν αντέχω πιά την ρηχότητα στις σχέσεις. Υποκρινόμαστε σχέσεις κι' αυτό δεν μου είναι διόλου ευχάριστο.
Κι'έκλεισα το παράθυρο μου στον κόσμο γιά να μείνω μακριά απ' όλους κι' απ΄όλα. Επειδή όλα είναι δίχως νόημα. Εχω πάλι αλλάξει και δεν είμαι σίγουρη αν μου αρέσει ο εαυτός μου. Αν υπάρχει δηλαδή εαυτός και δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ιδεοληψίες. Γιατί παίζει κι' αυτό. Πόσα απ' όσα σκεφτόμαστε ή αισθανόμαστε είναι πραγματικά δικά μας;
Η αποχή από το διαδίκτυο μάλλον καλό μου έκανε. Το έριξα στις βόλτες, στις καλλιτεχνίες, στην ηλιοθεραπεία (ας όψονται αυτές οι υπέροχες μέρες). Εφτιαξα καθρέφτες με θαλασσόξυλα, φωτογράφισα τριαντάφυλλα, στόλισα το Χριστουγεννιάτικο δέντρο κι' έκανα πολλή παρέα με τα ζώα μου. Καλά ήτανε. Ωραία η ζωή χωρίς ίντερνετ, κάνεις ένα σωρό άλλα πράγματα.
Εν ολίγοις τρωγόμουνα με τα ρούχα μου πάλι. Και ξέσπασα στο μπλογκ. Πάλι καλά, θα μπορούσα να είχα ξεσπάσει στον εαυτό μου, του στυλ πέφτω με τα μούτρα στο φαγητό και άλλα διάφορα ωραία που κάνω στον εαυτό μου κατά καιρούς. Κι' αυτό μάλλον είναι πρόοδος.

Εκλεισα το φως και με πήρε ο ύπνος. Δεν ξέρω τι ακριβώς με ξύπνησε. Ανησυχία. Εκνευρισμός. Η παγωνιά της νύχτας. Κατέβηκα στον κάτω όροφο και τελείωσα το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Εδώ και μέρες ένα χάος από κορδέλες και στολίδια. Και μερικά σπασμένα που θέλουν επιδιόρθωση. Και κάποιες μπάλες που είχα αρχίσει να φτιάχνω και έχουν μείνει ημιτελείς. Κάποιες περιφέρονται από χρονιά σε χρονιά. Ισως φέτος να τις τελειώσω. Η όχι. Θα πεθάνω και όποιος τις βρει έτσι μισές θα τις πετάξει.

Ακαταστασία. Στο σπίτι μου, στο μυαλό μου, στα Χριστουγεννιάτικα. Μου λείπανε τα μισά. Εψαχνα και έβριζα. Η μαμά τακτοποίησε πάλι. Εγώ δεν έχω δικαίωμα να έχω ένα σπίτι που να μπορώ να το ορίζω. Κι' ότι χάσεις εδώ μέσα δεν το ξαναβρίσκεις. "Εγώ δεν το ακούμπησα" θα πει και θα βάλει τις φωνές. Να ήταν μόνο εκείνη! Κι' ο Μιχάλης επεμβαίνει παντού και στα πάντα.
Αναπολώ τα χρόνια που ζούσα μόνη μου. Που κανείς δεν ακουμπούσε τα πράγματα μου. Που είχα μιά τάξη στο σπίτι μου. Πριν ανατραπούν τα πάντα.

Βροντές μέσα στην νύχτα. Ανατρίχιασα. Εψαξα να βρω σπίρτα. Τώρα που δεν καπνίζω δεν έχω πάντα μαζί μου αναπτήρα. Αναψα ένα κερί μην τυχόν και πέσει το ρεύμα. Εφτιαξα ένα κακάο. Τυλίχτηκα στην γαλάζια ρόμπα μου. Είναι μαλακή και μυρίζει όμορφα. Θαλπωρή.

Η βροχή έξω έντονη. Αλλη μιά μπόρα. Πολλές φέτος. Η ακαταστασία γύρω μου. Η ακαταστασία στην ζωή μου. Ειλικρινά δεν ξέρω από που ν' αρχίσω και να βάλω τάξη. Εχω ένα σπίτι γεμάτο άχρηστα αντικείμενα που λυπόμουν να πετάξω. Δεν αντέχω τις παραγεμισμένες ντουλάπες. Αποφάσισα ν' αρχίσω να πετάω ότι περισεύει. Και όλο πετάω, πετάω, πετάω. Φτάνει!

Οσο λιγότερα έχει κανείς τόσο πιό ευτυχισμένος είναι.

hey you II

Εγραφα την άλλη φορά "η οδυνηρή διαπίστωση ότι ξεδιπλώνοντας την ζωή της βλέπω το είδωλο μου στον καθρέφτη και δεν είμαι σίγουρη αν το αντέχω. Οι ζωές μας δεν είχαν κάτι κοινό και σε γενικές γραμμές ούτε και οι χαρακτήρες μας, όμως αρκετά λάθη και ελαττώματα είναι κοινά. Κι' ίσως δεν είμαι κι' εγώ σε φάση αυτοκριτικής."

Και το πρόβλημα έγκειται σ' αυτήν την διαπίστωση. Τώρα που είδα ξανά τα ελαττώματα που γνωρίζω αλλά έχω επιλέξει να παραβλέπω, πως θ' αγαπήσω ξανά τον εαυτό μου; Κι' αν μη τι άλλο αυτή η γαμημένη ερώτηση που τελικά κλείνει όλες μας τις συζητήσεις. Γιατί ερχόμαστε εδώ αν όχι γιά να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι;

αποχή

Δεν πήγα να ψηφίσω σήμερα. Προτίμησα να κάτσω στον ήλιο. Λατρεύω αυτό το απροσδόκητο καλοκαίρι. Δεν παρακολουθώ τ' αποτελέσματα. Δεν μ' ενδιαφέρει.
Προτίμησα να δω ένα ντοκυμανταίρ γιά την Αργεντινή και το ΔΝΤ. Την φτώχεια, τον θάνατο, την διαφθορά, την επανάσταση. Την εξαθλίωση και τις γυναίκες να χτυπούν τα καπάκια από τις κατσαρόλες. Μαύροι καπνοί και επαναστάτες που χόρευαν σάμπα. Μου άρεσε πολύ το γεγονός ότι χόρευαν. Γιορτή, ελπίδα, χαρά, προσμονή. Πίστευαν πως κάτι καλό θα βγει.
Είναι κάποια βράδυα που βλέπω ελικόπτερα να ψάχνουν στην θάλασσα. Αλλες φορές ακούω τον θόρυβο από την μηχανή τους, κι' άλλες βλέπω μόνο τον προβολέα. Δεν ξέρω τι στην ευχή ψάχνουν μέσα στο σκοτάδι.
Δεν πήγα να ψηφίσω σήμερα. Και μάλλον δεν θα ξαναψηφίσω. Δεν πιστεύω πως θα βγει κάτι καλό. Δεν πιστεύω πιά στον Ανθρωπο. Είμαι μόνη. Απέχω. Απ' όλα. Ξυπνήστε με όταν θ' αρχίσει η επανάσταση.

Ανω Σύρος

Η Λένα ξεροψηνόταν στην ξαπλώστρα. Η Ειρήνη δούλευε το απόγευμα και έπρεπε να ξεκουραστεί. Κι' εγώ είπα να πάρω τους δρόμους μόνη μου να το ευχαριστηθώ. Ζήτησα από την Ειρήνη να με αφήσει στην Ανω Σύρο και θα κατέβαινα με τα πόδια. Δεν ήξερα, δεν ρώταγα, ήτο αρκετά επίπονο τελικά και όπως απεδείχθη η κάθοδος μπορεί να είναι εξίσου κουραστική, κυρίως αν δεν πάρεις τον σύντομο δρόμο. Αν το ήξερα δηλαδή, μάλλον θα είχα βρει έναν βράχο να πηδήξω και να το γλύτωνα λέμε! Ασε που πόναγαν τα γονατάκια μου βδομάδες μετά αφού πήγα ακόμα δύο φορές.
Με συνεπήρε η γλύκα της, οι εκκλησιές της,τα υπέροχα σπίτια στα χρώματα της γης, η ησυχία στα δαιδαλώδη δρομάκια (ή μήπως θα έπρεπε να πω σκαλάκια). Είναι εντελώς διαφορετική το καλοκαίρι μου είπαν. Περασμένα τα μέσα του Σεπτεμβρίου οι επισκέπτες ήταν σχεδόν ανύπαρκτοι. Ετσι όπως ακριβώς μου αρέσει. Τα συναισθήματα ήταν έντονα, μα νομίζω το πιό έντονο ήταν ο σεβασμός. Κι' ενοχλήθηκα αφάνταστα όταν έφτασα ψηλά στην εκκλησία του Αη Γιώργη που είναι και η καθολική επισκοπή και βρήκα ένα γκρουπάκι Ελλήνων κάφρων τουριστών να διαφωνούν έντονα γιά θρησκευτικά ζητήματα. Μου φαίνεται αδιανόητο να μαλώνουμε το 2010 γιά το αν υπάρχει ή όχι Θεός, πόσο μάλλον γιά το ποιά είναι η ορθή πίστη. Δεν είμαι Καθολική, δεν είμαι Ορθόδοξη, δεν ξέρω καν αν πιστεύω αλλά σέβομαι τα πιστεύω των άλλων. Και στο κάτω κάτω γιατί πρέπει πάντα να ψάχνουμε αυτά που μας χωρίζουν και όχι αυτά που μας ενώνουν. Εν προκειμένω η αγάπη. Αυτό δεν είναι το ζητούμενο (πιστών και άπιστων) όλων μας;
Αυτά και άλλα πολλά σκεφτόμουν εκείνο το υπέροχο πρωινό στην Ανω Σύρο. Την οποία λάτρεψα.

απαντήσεις

πάψε να ρωτάς
η σελήνη σιωπηλή
θα παραμένει

καλή διάθεση

Εσύ τελικά έχεις κέφια μόνο όταν έχει ήλιο, μου είπε χθες η μάνα μου. Αληθές. Οταν έχει ήλιο είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ξυπνήσω με καλή διάθεση. Κι'αν δεν δω, μιλήσω με κανέναν θα παραμείνει έτσι όλη μέρα. Δεν θέλω να ξέρω τι γίνεται έξω απ' τον κόσμο μου. Δεν μ' ενδιαφέρει.
Από χθες έπιασα παλιά τέχνη, έβγαλα τα θαλασσόξυλα και άρχισα να φτιάχνω καθρέφτες.
Και σήμερα, μετά από πολύ καιρό, βγήκα να περπατήσω. Και βρήκα το ωραιότερο θαλασσόξυλο ever, έχει και κλειδαρότρυπα πάνω. Τέλειο! Θα το στήσω κάποια μέρα που δεν θα βαριέμαι και θ' αρχίσω να τραβάω φωτογραφίες. Και ίσως το κάνω κάτι κάποια μέρα. Η μπορεί και όχι. Θα πρέπει να φτιάξω κάτι πραγματικά όμορφο γιά να περιγράψω το feeling που ένοιωσα όταν το είδα. Εκσταση! Αυτοί οι μικροί θησαυροί που μου προσφέρει η φύση! Κι' αυτή η εξαίσια μέρα που πέρασα σήμερα! Μακάρι ο Νοέμβριος να είναι ηλιόλουστος και φωτεινός.