Η μαμά με καπέλο αμπαζούρ, ο θείος Ανδρέας με γυρισμένη την πλάτη κι' εγώ στο καροτσάκι μάλλον κοιτάω τον μπαμπά μου που μας φωτογραφίζει. Αχ αυτά τα καλντερίμια της Υδρας, πολύ τα περπάτησα όταν πέρασαν τα χρόνια. Μάλιστα επειδή δεν μαζευόμουν και πολύ στο σπίτι, όλοι οι θείοι συνήθιζαν να με ρωτάνε αν θα γίνω καλντεριμιτζού.
"Ε όχι και καλντεριμιτζού! Τροτέζα εκ του trottoir που είναι γαλλικό κι' εκλεπτυσμένο."
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου