η ζωή είναι ωραία

Αυτό σκεφτόμουν γυρνώντας σπίτι από το σουπερμάρκετ. Ο Μιχάλης λείπει τρεις εβδομάδες τώρα, πήγε Πάρο γιά να το παίξει αγρότης, μάζεψε και κλάδεψε ελιές, τώρα παριστάνει τον ξυλοκόπο, γέμισε λέει όλο το κτήμα κορμούς που πρέπει να τους κόψει ξύλα, ξυπνάει ξημερώματα και μπαίνει σπίτι όταν σκοτεινιάσει, παραπονιέται ότι πονάνε τα χέρια του, εμ βαρύς ο αγροτικός βίος, δεν βλέπει την ώρα να γυρίσει πίσω.
Εγώ αντίθετα την έχω καταβρεί, μ' αρέσουν αυτά τα διαλείμματα ελευθερίας, μ' αρέσει που μου αφήνει το αυτοκίνητο και οδηγώ, πήγα σήμερα και πλήρωσα λογαριασμούς και είναι κάτι που είχα χρόνια να κάνω, πάω σουπερμάρκετ και παίρνω άφοβα ότι junk food θέλω χωρίς να με στραβοκοιτάζει, αφήνω φώτα και θερμοσίφωνα ανοιχτά, τι καλά κανείς δεν με κυνηγάει από πίσω να μου τα σβήσει! Καλά όχι ότι έχει άδικο ο άνθρωπος αλλά να, μ' αρέσουν αυτές οι μικρές καθημερινές επαναστάσεις, ν' αφήσω όλη μέρα τον θερμοσίφωνα ανοιχτό γιατί δεν ξέρω τι ώρα θα μου την δώσει να κάνω ένα ζεστό μπάνιο, μπορεί να είναι και δύο το πρωί. Η να ξεχάσω την σωλήνα που πότιζα ανοιχτή γιά μιά ολόκληρη μέρα. Δεν ξέρω αν είναι γήρας ή αφηρημάδα, αλλά μου έτυχε δύο φορές, δεν φταίω εγώ, φταίνε εκείνοι που με παίρνουν τηλέφωνο. Πλάκα θα έχει να καταντήσω σαν την μάνα μου που νέα ακόμα, έβαλε τόσες φορές φωτιά στην κουζίνα, δεν είχε αφήσει κατσαρόλα γιά κατσαρόλα, όλες τις έκαιγε. Μία φορά τα χρειάστηκα, μπήκα στην κουζίνα και καιγόντουσαν οι τοίχοι, η πόρτα και το παράθυρο.
Κι' ενώ με περιμένουν ένα σωρό προβλήματα, τα οποία προτιμώ να μην τα σκέφτομαι, θα τα αντιμετωπίσω όταν έρθει η ώρα τους και επ'ουδενί δεν θα χαλάσω την ζαχαρένια μου. Ξυπνάω το πρωί και λέω στον εαυτό μου πως θα είναι μία καλή ημέρα και πως δεν θ' αφήσω τίποτα να μου την χαλάσει. Φτου φτου καλά τα πάω μέχρι στιγμής.
Είναι φορές που φτάνει ένα τραγούδι γιά να νοιώσεις ευτυχία. Ετσι χωρίς λόγο, μόνος σου! Η ζωή είναι ωραίαααααααααα!