Παρασκευή, Σεπτέμβριος 30, 2011


Κολυμπούσαμε με την Γιάννα λίγες μέρες πριν και μιλούσαμε γιά την γραφή.
"Εγώ δεν γράφω όμως πιά" της είπα και όταν με ρώτησε γιατί της απάντησα ότι δεν θέλω να μοιράζομαι. Με ρώτησε αν μου λείπει και ναι όντως μου λείπει αλλά αισθάνομαι ότι δεν είναι τόσο σημαντική πιά, όχι τουλάχιστον όσο είναι η ζωή. Και μετά μιλήσαμε γιά την κατάσταση στην χώρα και γιά το τι θα κληθούμε ν' αντιμετωπίσουμε στο μέλλον.
"Ξέρεις τι σκέφτομαι συνέχεια" της είπα "ότι τουλάχιστον θα έχω την γραφή".
Την έχω όμως;

Τετάρτη, Σεπτέμβριος 28, 2011



κάπως έτσι πρέπει να είναι ο παράδεισος

Πέμπτη, Σεπτέμβριος 22, 2011

αύριο είναι μιά δύσκολη μέρα



/>

μιά πολύ δύσκολη μέρα και θα χρειαστώ όση θετική ενέργεια μπορεί να μου δώσει κάποιος.

Τετάρτη, Σεπτέμβριος 21, 2011




Τρίτη, Σεπτέμβριος 20, 2011

Άφρικα



η φωτογραφία είναι της Μαρίας Χολέβα Πεζά

Κυριακή, Σεπτέμβριος 18, 2011

Φύγετε ανίκανοι!



Δεν είναι ένας απελπισμένος Κούρδος ή Παλαιστίνιος, δικός μας είναι, Ελληνας. Θα μπορούσε να είναι κάποιος που γνωρίζουμε, ένας συγγενής μας ή ο γείτονας της διπλανής πόρτας. Ενας ακόμα στραγγαλισμένος από τις τράπεζες εγκλωβισμένος στο αδιέξοδο που μας έχει φέρει η δεινή οικονομική κατάσταση. Αποφάσισε να βάλει τέρμα στην ζωή του γιατί απλά στην Ελλάδα δεν υπάρχει πιά ελπίδα. Δεν υπάρχει πιά ζωή. Συγκλονίστηκα.

Σάββατο, Σεπτέμβριος 17, 2011

από μικρή στα καλντερίμια



Η μαμά με καπέλο αμπαζούρ, ο θείος Ανδρέας με γυρισμένη την πλάτη κι' εγώ στο καροτσάκι μάλλον κοιτάω τον μπαμπά μου που μας φωτογραφίζει. Αχ αυτά τα καλντερίμια της Υδρας, πολύ τα περπάτησα όταν πέρασαν τα χρόνια. Μάλιστα επειδή δεν μαζευόμουν και πολύ στο σπίτι, όλοι οι θείοι συνήθιζαν να με ρωτάνε αν θα γίνω καλντεριμιτζού.
"Ε όχι και καλντεριμιτζού! Τροτέζα εκ του trottoir που είναι γαλλικό κι' εκλεπτυσμένο."

θαλασόλυκος και διανοούμενη από τα γεννοφάσκια μου

Παρασκευή, Σεπτέμβριος 16, 2011

Πέμπτη, Σεπτέμβριος 15, 2011

σςςςς κοιμάται

κρίση


Κρίση κι' έφτιαξα μισό βαζάκι σταφύλι γλυκό. Με υποκατάστατο ζάχαρης βέβαια...

Τετάρτη, Σεπτέμβριος 14, 2011

Τρίτη, Σεπτέμβριος 13, 2011

Δευτέρα, Σεπτέμβριος 12, 2011




Σάββατο, Σεπτέμβριος 10, 2011

Παρασκευή, Σεπτέμβριος 02, 2011

chiaroscuro


υποβρυχίως



Πάντα είχα μία αδυναμία στα υποβρύχια. Δεν ξέρω αν οφείλεται στην ταινία με τον ηρωικό Παπανικολή που είχα δει μικρή και πολύ με είχε συγκινήσει ή στον Κάπταν Νέμο αλλά πάντως η δυνατότητα να ταξιδεύεις κάτω απ' την θάλασσα νομίζω πως είναι ότι πρέπει να είναι μοναδική εμπειρία. Θα έπρεπε να έχω συνηθίσει μετά από τόσα χρόνια στην θέα τους αλλά είναι κάτι που δεν συνηθίζεται, απλά με μαγεύουν!

Καρίμ ο πειρατής και Ινάνα η γόησσα






εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος... έλα ένα φιλάκι ακόμα!

Πέμπτη, Σεπτέμβριος 01, 2011